Wed12132017

Last update09:28:51 AM GMT

Font Size

Profile

Cpanel

Ο χαιρετισμός του Δ. Αργυρού στο Φεστιβάλ χαράς, ενότητας και διαφορετικότητας

  • PDF

Κυρίες και Κύριοι, Αγαπητές φίλες και φίλοι,

Έχοντας την τιμή να εκπροσωπώ το νομαρχιακό σωματείο αναπήρων , θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές για την τιμή που μας κάνουν, και να ευχηθούμε το φεστιβάλ να ολοκληρωθεί με κάθε επιτυχία.

Κυρίες και κύριοι στην φύση, όπως και στην κοινωνία, αυτό που συναντάται, δεν είναι η ομοιότητα, αλλά η διαφορετικότητα, η πολυχρωμία και η ποικιλομορφία. Ακόμη και τα όμοια είδη και γένη, κάθε άλλο παρά όμοια είναι, το καθένα από αυτά έχει την δική του ταυτότητα, την δική του ποιότητα. Από αυτή την οπτική το ερώτημα μάλλον δεν είναι αν υπάρχει το διαφορετικό, αλλά αν υπάρχει το όμοιο.

Αποτελεί προκρούστεια λογική να φέρνουμε τα πράγματα στα μέτρα μας. Κάθε κοινωνία ή σύστημα, που επιχειρεί να φέρει τα πράγματα και τους ανθρώπους στα μέτρα του, γρήγορα πέφτει σε παρακμή ή καλύτερα είναι έκφραση και προϊόν της παρακμής του

Παράλληλα- τόσο στην φύση όσο και στην κοινωνία- συναντούμε αυτό που έχει ονομαστεί ο νόμος του ισχυρότερου. Αλλά ευτυχώς - τόσο στην φύση, όσο και στην κοινωνία- αυτό που κυριαρχεί, τελικά είναι ο νόμος της αλληλοβοήθειας, η συνεργασία και η αλληλεγγύη.

Η ιστορία έχει αποδείξει πως η ανθρωπότητα αναπτύχθηκε, όχι γιατί ο άνθρωπος είναι το πιο δυνατό ζώο, απεναντίας δυνατότερα και τρομερότερα από αυτόν, όπως οι δεινόσαυροι και τα μαμούθ, εξαφανίστηκαν.

Ούτε επειδή είναι το πιο έξυπνο από τα ζώα, αλλά διότι είναι ένα κοινωνικό και πολιτικό ζώο, όπως έλεγε και ο Αριστοτέλης. Και ως ζώο πολιτικό και κοινωνικό συνεργάστηκε, δημιουργώντας πολιτισμό, τέχνες, κοινωνία με νόμους, ελευθερίες, καθήκοντα, δικαιώματα και υποχρεώσεις.

Αναπτύχθηκε και μπορεί να αναπτυχθεί ακόμη παραπάνω, όχι γιατί επιχείρησε να φέρει τους πάντες και τα πάντα στα μέτρα του. Όχι όταν επιχείρησε να απομονώσει ή και να καταστρέψει τον διαφορετικό και τον αδύνατο, αλλά όταν δημιούργησε τις προϋποθέσεις και το περιβάλλον ο κάθε διαφορετικός άνθρωπος να αναπτύξει τις δυνατότητες του, έτσι ώστε να ζήσει με ελευθερία και αξιοπρέπεια.

Σε ένα προσωπικό, βιωματικό επίπεδο, την αναπηρία μου πλέον και σε μεγάλο βαθμό, έχω πάψει να την βλέπω ως πρόβλημα και ως βάρος. Πρόβλημα και βάρος δεν είναι η αναπηρία μου, αλλά οι εξωτερικές συνθήκες, όπως πχ τα «ανώμαλα» πεζοδρόμια στα οποία συχνά προσγειώνομαι, όπως προχθές το βράδυ.

Ως ανάπηρος υπερασπίζομαι την διαφορετικότητα μου και διεκδικώ με πάθος τα δικαιώματα μου. Τίποτε δεν μας χαρίζεται και όσα έχουμε κατακτήσει, δεν τα έχουμε κερδίσει για πάντα, όπως αποδεικνύεται καθημερινά. Για αυτό το λόγο και συμμετέχω ενεργά στα κοινωνικά κινήματα των αναπήρων.

Ως αναπηρικό κίνημα δεν ζητάμε οίκτο και λύπη, απαιτούμε συνθήκες και προϋποθέσεις που θα μας επιτρέψει να έχουμε μια πραγματικά ισότιμη πρόσβαση στο χώρο και στην πόλη, στην εργασία, στην εκπαίδευση, στον πολιτισμό, στην παιδεία και στην υγεία. Και επειδή δεν ξεκινούμε όλοι από την ίδια αφετηρία, ως ΑμεΑ διεκδικούμε τις συνθήκες και τις ιδιαίτερες προϋποθέσεις, με την οποία αυτή η ισοτιμία θα εξασφαλιστεί.

Ταυτόχρονα όμως ως αναπηρικό κίνημα δεν μιλάμε μόνο από μια στενή συντεχνιακή βάση, αλλά από την οπτική της αλληλέγγυας υπεράσπισης κάθε διαφορετικότητας. Όπως λόγου χάρη είναι και η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των μεταναστών και των προσφύγων, θύματα των οικονομικών ανταγωνισμών, ενός παγκόσμιου οικονομικού απαρτχάιντ, που κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους, θύματα των πολεμικών ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων.

Αλίμονο, αν σε αυτές τις μέρες της οικονομικής κρίσης και της συναισθηματικής κενότητας , που ενισχύουν την κοινωνική φοβία και ανασφάλεια, επιτρέποντας στο " αυγό του φιδιού" να ξεμυτίσει, ο καθένας κοιτάζει τη πάρτη του, το πρόβλημα του, ή την διαφορετικότητα του.

Το να κοιτάς μόνο την δουλειά σου, το καλύβι σου , το να μένεις μόνο στην δική σου ανάγκη, στο δικό σου πρόβλημα, στην δική σου διαφορετικότητα, είναι συνταγή ήττας για όλους μας. Ήττα για την κοινωνία, για τον πολιτισμό και την δημοκρατία μας.

Οι στιγμές που ζούμε είναι δύσκολες και για αυτό το λόγο απαιτείται αίσθημα ευθύνης, πράξεις ευσυνειδησίας και αλληλεγγύης, περίσσευμα ανθρωπιάς και κατανόησης , απαιτείται κύρια να αναπτύξουμε και να δυναμώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας. Να αναπτύξουμε και να δυναμώσουμε την ενσυναίσθηση μας.

Και μέσα από αυτή την οπτική κατανοούμε πόσο χρήσιμες και κοινωνικά ωφέλιμες είναι πρωτοβουλίες, όπως αυτού του όμορφου Φεστιβάλ. Πρωτοβουλίες που βοηθούν στην συνειδητοποίηση της έννοιας της διαφορετικότητας, του πόσο ίδιοι, διαφορετικοί και τελικά ξεχωριστοί είμαστε.

Αγαπητές φίλες και φίλοι σας ευχαριστώ και πάλι για την πρόσκληση που μας κάνατε να χαιρετήσουμε το φεστιβάλ σας, όλοι μαζί ενωμένοι, διαφορετικοί και ξεχωριστοί, μπορούμε και θα καταφέρουμε, πολλά. Ευχαριστώ....

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 27 Σεπτέμβριος 2016 13:05