Sun06252017

Last update04:31:18 AM GMT

Font Size

Profile

Cpanel

Ποιος μπορεί να ανάψει το μεταρρυθμιστικό φυτίλι;

  • PDF

Κοιτάζοντας γύρω μας τον πολιτικό χάρτη της χώρας διαχρονικά αντικρίζουμε ένα θλιβερό τοπίο που δεν δίνει πολλά περιθώρια για αισιοδοξία: η κομματοκρατία διαρκώς παρούσα, ο λαϊκισμός διαποτίζει τα πάντα, οι φρούδες ελπίδες παρέχονται αφειδώς, το πελατειακό κράτος παραμένει ανέπαφο ενώ οι υγιείς δυνάμεις είτε βρίσκονται εγκλωβισμένες και σιωπούν είτε δραπετεύουν στο εξωτερικό. Υπάρχει, όμως, μια σημαντική σιωπηρή δύναμη πολιτών που απέχει από τη δημόσια ζωή, ψάχνει διέξοδο και οραματίζεται την αναγέννηση της χώρας μέσα από την παραγωγή, τη δημιουργία, την παιδεία, τη δικαιοσύνη.

Πολιτικοί του χθες αντί να κάνουν την αυτοκριτική τους και να προσφέρουν μια καλή υπηρεσία στον τόπο με την αποστρατεία τους απεγνωσμένα ψάχνουν την επάνοδο. Εξακολουθούν να κλείνουν τον δρόμο στις υγιείς δυνάμεις ακόμα και στα κόμματά τους ή προσπαθούν να προσεταιρισθούν υγιείς πολιτικούς σχηματισμούς. Κόμματα αλλάζουν ονόματα και αρχηγούς μένοντας στην εικόνα και όχι στην ουσία της παραγωγής πολιτικής και λύσεων που θα πάνε μπροστά τη χώρα.

Η χώρα χρειάζεται μια γενναία και σε βάθος μεταρρυθμιστική επανάσταση. Ποιος μπορεί να την κάνει ή έστω ποιος μπορεί να ανάψει το μεταρρυθμιστικό φυτίλι; Σίγουρα όχι τα κόμματα και οι νοοτροπίες που ευθύνονται για την ηθική, κοινωνική, πολιτισμική, πολιτική και οικονομική παρακμή της χώρας.

Την επανάσταση αυτή θα την κάνουν οι πολίτες και οι πολιτικοί σχηματισμοί που δεν χρωστούν σε κανέναν, δεν έταξαν, δεν είπαν ψέματα, δεν εξαπάτησαν, δεν επένδυσαν στον φόβο και στην οργή, δεν καλλιέργησαν το μίσος και τον διχασμό. Η αναγέννηση της Ελλάδας θα ξεκινήσει από τα κινήματα των πολιτών που θα έχουν έναν βασικό στόχο: τη μετάγγιση της αλήθειας στο άρρωστο σώμα της ελληνικής κοινωνίας.

Το Ποτάμι είναι ένα τέτοιο πολιτικό κίνημα. Όμως, για να εξακολουθεί να κοιτάζει τους πολίτες στα μάτια θα πρέπει να δει πρώτα τον εαυτό του στον καθρέφτη. Το Ποτάμι είναι ένα πολιτικό κόμμα που δεν αποτελείται από διασπάσεις προηγούμενων κομμάτων, τα μέλη και οι εθελοντές του στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν προέρχονται από κομματικούς σωλήνες και μηχανισμούς. Είναι άνθρωποι της παραγωγής, της δημιουργίας, με ένσημα στην ιδιωτική οικονομία και προσφορά στον δημόσιο τομέα. Κατά συνέπεια, δεν είναι «επαγγελματίες» της πολιτικής.

Το Ποτάμι μέσα στα δύο μόλις χρόνια ύπαρξής του και τις τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις έκανε και λάθη: από τον πρόεδρό του μέχρι και τη βάση. Δεν είχε σαφήνεια, στρογγύλεψε θέσεις, δεν αξιοποίησε το σημαντικό δυναμικό του, έδωσε μεγαλύτερη σημασία στο περιτύλιγμα και όχι στην παραγωγή πολιτικής και ιδεών, δεν άκουσε τις τοπικές οργανώσεις, δεν εισχώρησε στην κοινωνία. Κυρίως δεν έπεισε την παραγωγική και δημιουργική Ελλάδα, την Ελλάδα της γνώσης, του μόχθου, της αξιοσύνης. Το Ποτάμι, όμως, με θαρραλέα διάθεση αυτοκριτικής που ξεκίνησε από την κορυφή και με μοναδικό γνώμονα την αναγέννηση της πατρίδας ακούει, καταλαβαίνει, μαθαίνει, ενηλικιώνεται. Χωρίς να λαϊκίσει, χωρίς να πει ψεύτικα λόγια, δουλεύει και συνεχίζει να αποτελεί την εμπροσθοφυλακή των μεταρρυθμίσεων που χρειάζεται η ελληνική κοινωνία: νέο σύστημα υγείας, ριζική αναμόρφωση παιδικών σταθμών και δημοτικών σχολείων, ίδρυση μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών Πανεπιστημίων, ενεργειακή μετάβαση, σύζευξη τουρισμού, πολιτισμού και αγροτικών προϊόντων, διαχωρισμός εκκλησίας-κράτους, αλλαγή εκλογικού συστήματος, αποκέντρωση και ενίσχυση των Δήμων, ριζική αναμόρφωση της Δικαιοσύνης, αποπολιτικοποίηση της δημόσιας διοίκησης, αξιολόγηση με κριτήρια για έναν αποτελεσματικό δημόσιο τομέα, δίκαιο φορολογικό σύστημα, ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, της έρευνας και της καινοτομίας κ.λπ.

Πρόσφατα το Ποτάμι ολοκλήρωσε το δεύτερο συνέδριό του δίνοντας ένα έμπρακτο παράδειγμα αλλαγής νοοτροπίας και αποτελεσματικότητας. Ένα συνέδριο ανοιχτό, χωρίς λίστες, με δυνατότητα συμμετοχής για όλους και με το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στα όργανα του κόμματος, με ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, με άοκνη δουλειά από τους εθελοντές, με δυναμισμό, με κριτική διάθεση, με κατάθεση ιδεών και με πολιτικό πολιτισμό. Το Ποτάμι νοικοκυρεύει το σπίτι του, ενηλικιώνεται και πιο δυνατό, ενωμένο και ορμητικό καλείται να ανταποκριθεί στον ρόλο της κεντρώας μεταρρυθμιστικής δύναμης που έχει ανάγκη η χώρα. Το Ποτάμι ως αυτόνομο κίνημα έχει κυρίαρχο στόχο να πείσει την κοινωνία για τις βαθιές τομές που χρειάζεται η χώρα για να φύγει από το τέλμα και να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες της.

Η Ελλάδα χρειάζεται μια αναίμακτη μεταρρυθμιστική επανάσταση με κοινωνική δικαιοσύνη. Οι νέες γενιές των Ελλήνων δεν μπορούν να περιμένουν. Η χώρα δεν αντέχει.

Συνθήματα τέλος, αλλά και ψέματα τέλος.

Δουλειά και Αλήθεια!

* Ο Παναγιώτης Κάπος είναι Φιλόλογος, Υπ. Διδάκτωρ Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού, μέλος του Ποταμιού.