Mon10222018

Last update05:04:22 PM GMT

Font Size

Profile

Cpanel

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ

Ποιος μπορεί να ανάψει το μεταρρυθμιστικό φυτίλι;

  • PDF

Κοιτάζοντας γύρω μας τον πολιτικό χάρτη της χώρας διαχρονικά αντικρίζουμε ένα θλιβερό τοπίο που δεν δίνει πολλά περιθώρια για αισιοδοξία: η κομματοκρατία διαρκώς παρούσα, ο λαϊκισμός διαποτίζει τα πάντα, οι φρούδες ελπίδες παρέχονται αφειδώς, το πελατειακό κράτος παραμένει ανέπαφο ενώ οι υγιείς δυνάμεις είτε βρίσκονται εγκλωβισμένες και σιωπούν είτε δραπετεύουν στο εξωτερικό. Υπάρχει, όμως, μια σημαντική σιωπηρή δύναμη πολιτών που απέχει από τη δημόσια ζωή, ψάχνει διέξοδο και οραματίζεται την αναγέννηση της χώρας μέσα από την παραγωγή, τη δημιουργία, την παιδεία, τη δικαιοσύνη.

Περισσότερα...

«Πλάτωνα, Απολογία Σωκράτη». Μία εξαιρετική παράσταση στη Δωδώνη,

  • PDF

του Γεωργίου Δ. Καψάλη,

Πρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Είναι αλήθεια ότι η κάθε δίκη προκαλεί συνήθως ένα ξεχωριστό ενδιαφέρον, καθώς τα επιχειρήματα εναλλάσσονται από τις δύο πλευρές των αντιδίκων, επιχειρώντας η καθεμία από αυτές να είναι ο τελικός νικητής και ο υπερασπιστής της αλήθειας. Είναι, επίσης, γεγονός ότι κατά την ίδια την εκδίκαση μιας υπόθεσης με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμένεται η απολογία του κατηγορουμένου, καθώς οδεύουμε, εκ των πραγμάτων, κοντά στην έκδοση της απόφασης του δικαστηρίου. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς φιλόλογος, για να γνωρίζει πως η Απολογία του Σωκράτη αποτελεί ένα αριστούργημα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας, όπως εκφωνήθηκε από τον ίδιο το 399 π.Χ. στο Δικαστήριο της Ηλιαίας και καταγράφτηκε από τον Πλάτωνα. Πρόκειται για ένα αριστούργημα δομής, μορφής, περιεχομένου, επιχειρηματολογίας, αγωνίας και προσμονής, αισθητικής απόλαυσης αλλά και αδικίας για τον κατηγορούμενο.

Περισσότερα...

«Δημοψηφισματική ασάφεια», ανυπολόγιστες συνέπειες

  • PDF

kalph gynaikaΑναμφίβολα ζούμε και θα ζήσουμε ιστορικές στιγμές σαν αυτές που με την απόσταση του χρόνου και την εκ του ασφαλούς αποτίμηση διαβάζουμε στα βιβλία για την πολύπαθη ελληνική ιστορία.

Περισσότερα...

Η οικογενειοκρατία... «δεν παραιτείται»

  • PDF

tsakas«Το δεν παραιτούμαι» είναι μια γνωστή συνηθισμένη φράση στην Ελληνική πολιτική ζωή, μετά από κάθε εκλογική ήττα.

Αντίθετα στην Αγγλία, αλλά κι αλλού, μετά από εκλογική ήττα, ο δρόμος δεν έχει επιστροφή, κι οδηγεί κατά κανόνα στην παραίτηση του ηττημένου πολιτικού.

Περισσότερα...

Θέλει αρετή και τόλμη ... η εργασία!

  • PDF

Kapos1Η ανεργία διαχρονικά αποτελεί το μεγαλύτερο ελληνικό πρόβλημα το οποίο έλαβε εκρηκτικές διαστάσεις την τελευταία εξαετία. Θα ήθελα να σταθώ ιδιαίτερα στην ανεργία των νέων, οι οποίοι αποτελούν το μέλλον της χώρας.

Περισσότερα...

Λίμνη και παράκτιος χώρος: μία προβληματική σχέση

  • PDF

Πολλές φορές συζητάμε για τη λίμνη Παμβώτιδα, μια λίμνη που ορίζεται όμως όχι μόνο από την υδάτινη επιφάνειά της αλλά κι από τον περιβάλλοντα παράκτιο χώρο, για τον οποίο σπάνια συζητάμε. Ο παράκτιος χώρος είναι το μεταίχμιο ανάμεσα στην ξηρά και το υγρό στοιχείο. Στην νομοθεσία, ο παράκτιος χώρος ορίζεται με διοικητικές διαδικασίες, ενώ στο σχεδιασμό του χώρου αποτελεί μια ευρύτερη ζώνη, κάποιες φορές ακόμη και χιλιομέτρων, μέσα στην οποία κυριαρχούν πιέσεις και συγκρούσεις πολλών δραστηριοτήτων και συμφερόντων.

Περισσότερα...

Επιβάλλεται άμεση λύση

  • PDF

του Γεωργίου Δ. Καψάλη Πρύτανη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

KAPSALHS-GIORGOSΕίναι γεγονός ότι μία λανθασμένη πολιτική επιλογή μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά όχι μόνο την προσωπική και οικογενειακή ζωή των μελών μιας κοινωνικής ομάδας, αλλά και την υπηρεσία στην οποία αυτοί εργάζονται, δημιουργώντας σημαντικότατα προβλήματα εύρυθμης λειτουργίας του συγκεκριμένου φορέα.

Περισσότερα...

ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ-ΓΙΑΝΝΕΝΑ: Μικρή η απόσταση και όμως μακριά!

  • PDF

AsonitisAντιβιοτικό για τις κρίσεις και θεμελιακή ανάγκη για την ανάπτυξη της Ηπείρου το αεροδρόμιο των Ιωαννίνων, έμεινε χωρίς ενέργεια. Ο τουρισμός της Ηπείρου που καλύπτει λόγω γεωφυσικής συγγένειας τις επιθυμίες των βόρειων ευρωπαϊκών λαών παραμένει απομονωμένος, με εμφανή τον κίνδυνο του οριστικού αποκλεισμού του από τις τουριστικές αγορές του εξωτερικού αλλά και των μεγάλων κέντρων του εσωτερικού.

Περισσότερα...

Υποστηρίξτε τον τοπικό, περιφερειακό Τύπο

  • PDF

Η εμμονή των δανειστών σε ρυθμίσεις - ρήτρες για τις εκάστοτε δόσεις προς το ελληνικό Δημόσιο, που μεταξύ των άλλων ξεθεμελιώνουν και τον τοπικό, περιφερειακό Τύπο, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για την ιδεολογική τους προκατάληψη.

Έτσι και παρά τις πρόσφατες διαβεβαιώσεις Χατζηδάκη, που απέσυρε εντέλει προ μηνών τις σχετικές ρυθμίσεις από το αντίστοιχο πολυνομοσχέδιο, έρχεται τώρα ο διάδοχός του στο υπ. Ανάπτυξης, Ν. Δένδιας να τις επαναφέρει.

Το επίδικο θέμα αφορά στην κατάργηση της υποχρεωτικής δημοσίευσης των διαγωνισμών, προκηρύξεων, προσκλήσεων ενδιαφέροντος και άλλων που αφορούν στις δημόσιες συμβάσεις, στον Τύπο. Και όλα αυτά μερικές μόλις μέρες αργότερα που άλλος υπουργός, εν προκειμένω η έχουσα το χαρτοφυλάκιο των ΜΜΕ, Σ. Βούλτεψη, υπέγραφε με καθυστέρηση την ετήσια απόφασή της για τις εφημερίδες εκείνες, που έχουν τις προϋποθέσεις και διατηρούν το δικαίωμα να καταχωρούν τέτοιου είδους υποχρεωτικές ανακοινώσεις!

Το ζήτημα μπορεί να είναι «ταμειακό» για τις επιχειρήσεις Τύπου αλλά δεν εξαντλείται εκεί. Η υποχρέωση του Δημοσίου να ανακοινώνει και να ελέγχεται για το περιεχόμενο των ανακοινώσεων του δεν είναι τεχνικό θέμα, όπως δεν είναι και αποκλειστικά οικονομικό. Είναι ζήτημα ενημέρωσης αλλά και λειτουργίας της Δημοκρατίας. Υπηρεσία που ικανοποιείται από τον Τύπο από την αρχή και παγκοσμίως. Δεν είναι ελληνικό θέμα ούτε συγκυριακό.

Όσο για τον δήθεν τεχνολογικό αντίλογο, κανείς δεν θα είχε αντίρρηση να ανοίξει η συζήτηση για το ψηφιακό μέλλον της μαζικής επικοινωνίας και των κανόνων δημοσίου λόγου, υπό τη θεμελιώδη όμως προϋπόθεση ότι ο λόγος γίνεται για επιχειρήσεις Τύπου και ΜΜΕ κι όχι για κρατικές ιστοσελίδες ή ακόμα χειρότερα όποιες άλλες αγνώστων λοιπών στοιχείων... Και πάντως πριν «νομιμοποιήσει» κάποιος το «νέο» ας μην ξεθεμελιώνει το «παλιό», αναιρώντας έτσι με αιφνίδιο, παρεμβατικό και έξωθεν διαδικαστικό τρόπο, τον ουσιώδη ρόλο του στη λειτουργία της δημοκρατικής καθημερινότητας. Όσο για τον δυνητικό χαρακτήρα της Αρχής να επιλέγει εκείνη που θα δημοσιεύει επικουρικά (άρθρο 152 του πολυνομοσχεδίου), αυτό κι αν είναι αναίρεση κάθε ισχύοντος κανόνα και «φυτώριο» επιλεκτικών σχέσεων Διοίκησης - Τύπου!

Την ίδια συμπεριφορά επέδειξαν στο πρώτο Μεσοπρόθεσμο, τότε με υπουργό Ανάπτυξης τη Διαμαντοπούλου, και με την αντικατάσταση της υποχρέωσης δημοσίευσης των ισολογισμών ΑΕ και ΕΠΕ από τον Τύπο στο διαδίκτυο και την οικεία, κρατική ιστοσελίδα-μητρώο, με αποτέλεσμα σήμερα να μην δημοσιεύεται η πλειονότητα των στοιχείων και να έχει χαθεί η δυνατότητα ενημέρωσης, εποπτείας. Λίγο αργότερα «επέστρεψαν» το δικαίωμα αυτό στον αθηναϊκό, οικονομικό Τύπο, αποκαλύπτοντας έτσι ότι ο αδήριτος και ανελαστικός χαρακτήρας (και) εκείνης της (μετα)ρύθμισης «έπαιρνε τελικά νερό», που όλως τυχαίως εξυπηρετούσε εντέλει κεντρικές επιχειρήσεις Τύπου.

Κι όμως από το βήμα του πρόσφατου συνεδρίου, που οργάνωσε το Μάρτιο ο Σύνδεσμος Ημερήσιων Περιφερειακών Εφημερίδων (ΣΗΠΕ), πέρασαν υπουργοί και γ. γραμματείς της Διοίκησης υποσχόμενοι πως η εξέλιξη και στον ελληνικό Τύπο θα γίνει συντεταγμένα, υπό το καθεστώς του δημοκρατικού διαλόγου, δίχως αιφνιδιασμούς και αυθαιρεσίες ενώ κατατέθηκαν και προτάσεις για σχεδόν όλα τα ανοικτά ζητήματα. Η ικανοποίηση των συμφωνηθέντων είναι δημοκρατική υποχρέωση. Η αιφνίδια και αυθαίρετη αναίρεσή τους τι είναι;

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΪΤΗΣ, εφημερίδα "ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ" Κέρκυρας

Το « κατηγορώ » της Παμβώτιδας

  • PDF

AsonitisΚοινωνία και Παμβώτιδα πληρώνουν σήμερα προσωπικές επιδιώξεις που μεταβάλλανε μια ζωντανή λίμνη σε λεκάνη με μολυσμένα νερά. « Οι επάλληλες αποθέσεις χαλαρών ιζημάτων πάχους 4 μέτρων περίπου στον πυθμένα και η πτώση της επιφάνειας του νερού της λίμνης σε συνδυασμό με τον ευτροφισμό έχουν υποβαθμίσει την οικολογική κατάσταση της λίμνης» (Πανεπιστήμιο Πατρών ).

Η κατ αρχήν εξωγενής οικολογική υποβάθμιση της Παμβώτιδας δεν σημαίνει μόνο την υ π ο ν ό μ ε υ σ η της υ γ ε ί α ς μιας συγκεκριμένης κοινωνίας αλλά και το γ κ ρ έ μ ι σ μ α των θεμελίων κάθε αναπτυξιακού ονείρου για τις ερχόμενες γενεές. Ένας αέναος κίνδυνος που δεν περιορίζεται μόνο στα σύνορα ενός οικοσυστήματος αλλά μολύνει και καταστρέφει χωρίς διάκριση κάθε τι που εξαρτάται απ αυτό. Η λίμνη έπαψε να διαθέτει τα χαρακτηριστικά στοιχεία μιας λίμνης.

Στην Παμβώτιδα, όπως και σε κάθε οικοσύστημα η τύχη των νεκρών οργανισμών είναι ζωτικό σημείο του τροφικού κύκλου. Βιογεννητικές λειτουργίες ορίζουνε με την ταχύτητα τους την ισορροπία του. Το ενσωματωμένο υλικό επιστρέφει με την μικροβιακή διάσπαση των νεκρών οργανισμών στο νερό. Οι παρεμβάσεις στην λίμνη της Κυρα- Φροσύνης οδηγήσανε στην διαταραχή της λειτουργίας των μηχανισμών της και στην αλλοίωση της γεωμορφομετρίας της. Έτσι γράφτηκε από την ζηλευτή Παμβώτιδα η τραγική ιστορία μιας άρρωστης λίμνης. Μέχρι το 1962 το διαλυμένο οξυγόνο στα ολιγοτροφικά νερά της έφτανε για τον καθαρισμό τους από τα υγρολύματα της τότε μικρής πόλης.

Ο σχεδιασμός της αποστράγγισης των υπολεκανών Ανατολής/Βουνοπλαγιάς και Κατσικάς/Καστρίτσας σαν οικονομική σύλληψη και τεχνολογική εφαρμογή απεδείχθει ολέθριος για την ζωή του λεκανοπεδίου. Τα κανάλια με τους τόνους των γεωργοκτηνοτροφικών και οικιακών αποπλύσεων μεταβληθήκανε σε αγωγούς ρυπαντικών και θρεπτικών στοιχείων ιδιαίτερα αζώτου και φωσφόρου που τροφοδοτήσανε την ποσοτική έξαρση της πρωτογενούς παραγωγής (βιομάζα) και θρέψανε ανισορροπίες. Το φορτίο λύγισε την αεροβική αποσύνθεση και η αναεροβική αποδόμηση ανέβασε την οργανική λάσπη του πυθμένα στους εξήντα πόντους.

«Το αδρομερέστερο υλικό εντοπίζεται υποεπιφανειακά σε βάθος που κυμαίνεται απο 5 έως 60 εκατοστά κάτω από την επιφάνεια του πυθμένα. Στο κεντρικό τμήμα του νοτιοανατολικού τομέα της λίμνης διακρίνεται μία περιοχή εμβαδού 3.400.000 τετρ. μέτρ. όπου το επιφανειακό στρώμα υδαρούς λάσπης αποκτά το μεγαλύτερο πάχος του. Στο επιφανειακό αυτό στρώμα είναι περισσότερο έντονη η παρουσία ρευστών στους πόρους των ιζημάτων. Ο όγκος της υδαρούς λάσπης ανέρχεται σε 5 εκατομ. κυβικά μέτρα.» (Πανεπιστήμιο Πατρών)

Σε βάθος μεγαλύτερο των 5 μέτρων το οξυγόνο μηδενίστηκε και έγινε αιτία ενός ασφυκτικού περιβάλλοντος με αυξημένη οξύτητα (ΡΗ) και αύξηση του αμμωνίου (ΝΗ3) για τους υδρόβιους οργανισμούς. « Η γεωγραφική έκταση του ανοξικού στρώματος συσχετίζεται με την έκταση του μέγιστου πάχους της υδαρούς ιλύος στον πυθμένα της λίμνης και συμβάλλει στην απελευθέρωση αμμωνίας από τα ιζήματα της λίμνης.» (Πανεπ. Πατρων)

Τα ψάρια και οι μικροοργανισμοί πεθαίνουν. Oι συνεχείς προσπάθειες εμπλουτισμού της λίμνης με γόνο επιβεβαιώνουν την λάθος τακτική και την αδυναμία της διάγνωσης. Παρ όλα αυτά οι αρμόδιοι επιμένουν.

Η απουσία του οξυγόνου απελευθερώνει διαλυτό φώσφορο από την « ιζηματική παγίδα » και η αρχική τροφοδοσία του ευτροφισμού από το εξωλιμνικό περιβάλλον ενισχύεται με την συνεχή απόδραση φωσφόρου από το Ίζημα.

«Τα υποεπιφανειακά ιζήματα εμφανίζουν κυψελοειδή εσωτερική δομή και υφή διακένων που οφείλεται στην παρουσία βιογενών αερίων.» ( Πανεπιστ. Πατρών).

Το πρόβλημα διευρύνεται με την αύξηση των κυανοφυκών και την μαζική συγκέντρωση τους στην επιφάνεια της λίμνης. Τα νερά ανθίζουν.

Ο εμπλουτισμός του πυθμένα με οξυγόνο τους καλοκαιρινούς μήνες παραλύει λόγω της θερμικής διαφοροποίησης των υδατίνων στρωματώσεων και τον σχηματισμό του θερμοκλινούς. Το ανάχωμα της Αμφιθέας το 1970-1974 ολοκλήρωσε την διαδικασία της ανοξικότητας του υπολιμνίου.

« Οι παρεμβάσεις αυτές περιόρισαν τις εκφορτώσεις των καρστικών πηγών που τροφοδοτούσαν την λίμνη» (Πανεπ. Πατρών) και τα κρυστάλλινα νερά των πηγών του Σεντενίκου και της Αμφιθέας που ανέρχονται σε 13 623 552 κυβικά μέτρα αχρηστευτήκανε. Τα πλούσια σε οξυγόνο νερά των πηγών του Μιτσικελιού οδηγούνται με την κατασκευή του αναχώματος στο κανάλι λυμάτων της Λαψίστας, ενώ μια προσπάθεια της απευθείας τροφοδοσίας της λίμνης θα έλυνε το πρόβλημα της ανανέωσης των νερών της.

Ως γνωστόν ο συνολικός όγκος των νερών της λίμνης ανέρχεται σε 90 000 000 κυβικά μέτρα. Με την διοχέτευση των νερών των δύο πηγών στην λίμνη και χωρίς την βαρομετρική βοήθεια η ανανέωση των νερών της κάθε 6,5 χρόνια θα ήτανε γεγονός, όταν η κατάσταση της σήμερα επιδεινώνεται με συνεχείς επιβαρύνσεις.

Η αντλία που τοποθετήθηκε από την Νομαρχία Ιωαννίνων στο ανάχωμα της Αμφιθέας είναι περισσότερο ζημία και λιγότερο ωφέλεια, ο δε μεταλλικός αγωγός στην περιοχή του Ντουραχάν δεν μπορεί να υποκαταστήσει την βιοχημική λειτουργία των πηγών.

Τα νερά των πηγών είναι για την λίμνη η τελευταία δυνατότητα αντιμετώπισης ανοξικών φαινομένων αλλά και καθοριστική δύναμη για την σωτηρία της. Βασική προϋπόθεση είναι ο εναρμονισμός τους με την ριζική αντιμετώπιση του

συνολικού προβλήματος της θεραπείας της Παμβώτιδας.

Η ιστορία της Παμβώτιδας είναι ιστορία καταστροφής. Οι επεμβάσεις από το 1960 μέχρι σήμερα οδήγησαν στην αλλοίωση των κλιματολογικών, των φυσοβιολογικών, των οικονομικών και των συνθηκών υγείας της Γιαννιώτικης κοινωνίας. Με τον αποκλεισμό της λίμνης το αναπτυξιακό δυναμικό της Παμβώτιδας αποδεκατίστηκε, η πόλη απομονώθηκε και έχασε το βασικότερο στήριγμα για την ανάπτυξη της οικονομίας της.

Παρ όλα αυτά η πόλη των Ιωαννίνων έχει ακόμη την ευκαιρία να γίνει βασικός άξονας μιας αξιόλογης τουριστικής οικονομίας εφ' όσον οι υπεύθυνοι δούνε την ανάπτυξη με το πρίσμα της αειφορίας, επαναφέρουν την Παμβώτιδα στην αρχική της κατάσταση και αξιοποιήσουν την τεράστια αναπτυξιακή δυναμική που κρύβεται στα νερά της. Η έννοια της αειφορίας δεν επιτρέπεται να γίνεται παραισθητικό εγωκεντρικής σύγχυσης.

Τελευταία Ενημέρωση στις Παρασκευή, 25 Ιούλιος 2014 14:38

Κι όμως όλα εξαρτώνται από την Παμβώτιδα !

  • PDF

vasilis asonithsΗ Παμβώτιδα έχασε την ισορροπία της.

Το οξυγόνο χάθηκε και η σοφία του ανθρώπου μετέτρεψε τα νερά της σε πηγή τοξικών αερίων . Στο στρώμα της λάσπης που καλύπτει μια έκταση

3 400 000 τετραγωνικών μέτρων του πυθμένα της φαίνεται ήδη καθαρά η παρουσία ρευστών στους πόρους των ιζημάτων. Πως προστατεύεται μια κοινωνία από την οργή της φύσης;

Περισσότερα...