Και ξαφνικά ο κος Σταύρος Καλογιάννης αποφάσισε να μην είναι εκ νέου υποψήφιος βουλευτής Ιωαννίνων με το κόμμα της Ν.Δ.
Μια απόφαση που κατά την προσωπική μου άποψη ελήφθη μετά από ώριμη σκέψη του ιδίου και της οικογένειάς του.
Και δεν την θεωρώ κακή.
Από την άποψη ότι η επανεκλογή του δεν θα ήταν εύκολη υπόθεση.
Οπότε καλύτερα να κάνεις πίσω όταν μπροστά σου βλέπεις μια ήττα να έρχεται.
Ήταν δύσκολη
Εκτιμώ ότι με βάση τα νέα δεδομένα στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις είναι αυτά που σε βοηθάνε να πάρεις μια απόφαση έστω και δύσκολη.
Και τι λένε αυτά τα δεδομένα;
Πρώτον: Η Ν.Δ. θα βγάλει δύο βουλευτές έναντι τεσσάρων που έχει σήμερα.
Ποιοι είναι οι αντίπαλοι του από την σημερινή εκπροσώπηση της Ν.Δ. στο Κοινοβούλιο;
Κώστας Τασούλας, πρόεδρος της Βουλής, Γιώργος Αμυράς υφυπουργός Περιβάλλοντος, Μαρία Κεφάλα.
Οι νέοι συνήθως συμπληρώνουν απλά το ψηφοδέλτιο.
Δύσκολη η μάχη
Με βάση λοιπόν αυτά τα δεδομένα ο κος Σταύρος Καλογιάννης θα έπρεπε να πάρει τουλάχιστον την δεύτερη θέση για να εκλεγεί.
Με το επιπλέον δεδομένο ότι στην δεύτερη εκλογική αναμέτρηση η υποψήφιοι θα πάνε με λίστα και με βάση την θέση κατάταξης, ούτε τότε θα μπορούσε να έχει πολλές πιθανότητες.
Οπότε;
Οπότε η μη κάθοδός του στις εκλογές της 21ης Μαΐου του εξασφαλίζει το δυνατότητα να φύγει με ψηλά το κεφάλι.
Τα περί Περιφέρειας
Και επειδή διάβασα για το υποτιθέμενο ενδιαφέρον του να είναι υποψήφιος Περιφερειάρχης Ηπείρου, προσωπικά το βλέπω παράτολμο έως αδύνατο.
Το να ξεκινήσει κάποιος σήμερα να κατέβει υποψήφιος Περιφερειάρχης μοιάζει με πολιτική αυτοκτονία.
Για να το κάνει αυτό θα πρέπει να διασυνδεθεί με όλη την Ήπειρο για να βρει στοιχειωδώς αποδεκτά άτομα να μπουν στο ψηφοδέλτιό του.
Για να το κάνει αυτό θα πρέπει να ξέρει ότι πάει κόντρα στο κόμμα του και αυτό είναι κομμάτι δύσκολο.
Για να το κάνει αυτό πρέπει απλά να βάλει στο μυαλό του τον σχεδιασμό ότι αυτή την φορά συμμετέχω για να διεκδικήσω πιθανά την θέση στις επόμενες εκλογές.
Όλα δεν είναι εύκολα. Και δυστυχώς δαπανηρά.
Αφήστε και το άλλο…
Αφήστε και το άλλο.
Πόσο αποδεκτό θα είναι από την κοινωνία να είναι ο κος Σταύρος Καλογιάννης υποψήφιος Περιφερειάρχης Ηπείρου και η κα Τατιάνα Καλογιάννη, η αδελφή του υποψήφια δήμαρχος Ιωαννίνων.
Κάπως δεν ακούγεται καλά.
Καθόλου καλά θα έλεγα.
Όπως και να το δει κανείς είναι ένα σοβαρό θέμα που προφανώς η οικογένεια θα το έχει εξετάσει.
Γιατί απλά ξέρει ότι η διπλή υποψηφιότητα θα αποδυναμώσει και τους δύο.
Σκέψεις λογικής
Τελειώνοντας να απαντήσω στο πιθανό ερώτημα: Κι εσένα τι σε κόφτει.
Τίποτε.
Απλά προσπαθώ να αναλύσω τα δεδομένα για μια πιθανή κίνηση ενός δημοσίου προσώπου.
Γιατί ο κος Καλογιάννης είναι δημόσιο πρόσωπο που διατέλεσε εκτός από απλός βουλευτής Ιωαννίνων και υφυπουργός.
Δεν έχουν κάνει πάρα πολλοί αυτή την πολιτική διαδρομή στον τόπο μας…
Υψηλός χορηγός
Αλλά ας αφήσουμε στην ησυχία της και στις σκέψεις της την οικογένεια Καλογιάννη και ας πάμε στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Πάντα πίστευα ότι υψηλός χορηγός της Ν.Δ. είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτός και τα συνεχόμενα λάθη του κρατάνε στην κορυφή την σημερινή κυβέρνηση.
Το λέω αυτό γιατί δεν ξέρω αν προσέξατε αλλά κάθε φορά που η κυβέρνηση είναι με την πλάτη στον τοίχο, νάσου σκάει και ένα θέμα με επίκεντρο πολιτικές ή στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.
Πρόσφατα γεγονότα
Και να μην πάμε πολύ πίσω να απαριθμήσω κάποια πρόσφατα γεγονότα.
Είχαμε τις παρακολουθήσεις τσουπ σκάει θέμα Πολάκη αλλάζει όλη η κουβέντα.
Είχαμε την εθνική τραγωδία τσουπ σκάει ο φράχτης στον Έβρο
Είχαμε την εμπλοκή βουλευτών της Ν.Δ. σε σκάνδαλα, τσουπ σκάει η υπόθεση Ραγκούση.
Είχαμε την ακρίβεια του Πάσχα τσουπ σκάει ο Γεωργούλης.
Δηλαδή αν ανατρέξετε στο παρελθόν θα διαπιστώσετε ότι κάθε φορά που η κυβέρνηση είναι με την πλάτη στον τοίχο, νάσου ένα θέμα από τον ΣΥΡΙΖΑ που αλλάξει την πολιτική ατζέντα του δημόσιου διαλόγου.
Τα βρίσκει μπροστά του
Την ίδια ώρα ότι έκανε στο παρελθόν τα βρίσκει τώρα μπροστά του.
Όταν ο Σαμαράς (αν δεν κάνω λάθος) ζητούσε από τον κο Τσίπρα δημόσιο διάλογο με αυτούς τους δύο μόνο και όχι με τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς, χαρακτήριζε την πρόταση αντισυνταγματική.
Και την απέρριπτε.
Τώρα ζητάει ο ίδιος δημόσιο διάλογο με τον Μητσοτάκη και εισπράττει κλειστή πόρτα.
Το παρελθόν τον ακολουθεί και γι’ αυτό δεν λέει να σηκώσει κεφάλι.
