Γράφει ο Νίκος Ιωαννίδης
Όταν ήλθε το τεράστιο “πακέτο κόβιντ” στην Ελλάδα, ζητούσε “εμβληματικές παρεμβάσεις” για το περιβάλλον. Τεράστια στον προϋπολογισμό τους έργα που να αντιμετωπίζουν όμως ριζικά διάφορα περιβαλλοντικά προβλήματα. Η χώρα μας τελικά δεν κατέθεσε κανένα, εκτός αν θεωρείται εμβληματικό να βάλεις ηλεκτρικά αυτοκίνητα σε ένα νησί. Τα λεφτά τών “εμβληματικών” απλώς χάθηκαν.
Είχαμε ζητήσει δημοσίως τότε να καταθέσει ο Δήμος σε συνεργασία με τούς λοιπούς Δήμους τού λεκανοπεδίου και (λόγω αρμοδιοτήτων) την Περιφέρεια, μία πρόταση για ολιστική αντιμετώπιση από τούς κορυφαίους παγκοσμίως ειδικούς τού ζητήματος τής λίμνης και όλου τού υδρολογικού της συστήματος, στο οποίο κάνουμε μόνο ζημιές τα τελευταία 70 χρόνια.
Το έργο αυτό, εκτός από το ότι θα θωράκιζε το λεκανοπέδιο και τη λίμνη, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα αυτάρκεια σε νερό και αποφυγή πλημμυρών, και εκτός από το ότι θα εκτόξευε αισθητικά ολόκληρη την περιοχή, κυρίως θα άφηνε μια μοναδική τεχνογνωσία για την διαχείριση τών υδάτινων πόρων σε όλη την Ήπειρο που έχει σχεδόν το 40% τών νερών τής Ελλάδας και σφυρίζει αδιάφορα για την κακοδιαχείρισή τους . Ο συγχωρεμένος τότε δήμαρχος, έδειξε κάποιο ενδιαφέρον, ο δήμαρχος Ζίτσας λίγο πιο έντονο, το γραφείο τού Πρωθυπουργού το πιο έντονο από όλους, διοργανώθηκαν και κάποιες τηλεδιασκέψεις, το θέμα όμως ατόνησε καθόσον ο ισόβιος και παντογνώστης Περιφερειάρχης, σνόμπαρε εξ αρχής τη διαδικασία.
Σε άρθρο μας πριν τίς Περιφερειακές εκλογές, κρούαμε τον κώδωνα τού κινδύνου και κατηγορούσαμε ευθέως όλους τούς υποψηφίους και με πλήρη επιχειρηματολογία, για την απόλυτη ανεπάρκειά τους, αφού στα πλάνα όλων τους για την Ήπειρο απουσίαζε και ακόμα σήμερα απουσιάζει ο μακράν σημαντικότερος πόρος της, το νερό. Δισεκατομμύρια ευρώ έχουν περάσει και επί τής ουσίας εξαφανίστηκαν, αφού όχι απλώς δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα (την “ανάπτυξη”), αλλά επιδείνωσαν ακόμα περισσότερο τη θέση μας σε όλα, σύμφωνα με τα πλήρη στοιχεία τών διεθνών και ευρωπαϊκών οργανισμών. Πώς τολμούν και βάζουν υποψηφιότητα για Περιφερειάρχες όταν ένας Τσιτσιμελής μεταξύ τού 1993 και τού 1996, χωρίς πόρους και χωρίς εξουσίες είχε κάνει θαύματα; (Βιβλίο ολόκληρο χρειάζεται, εκτός από την ένταξη τής Ιόνιας οδού, ή την κυριολεκτική διάσωση των σημαντικότερων μνημείων μας με πόρους που… επινόησε, ή αμέτρητα άλλα, για να μείνουμε στο θέμα μας εν έτει 1995 έφερε πρόγραμμα για να καταλάβουν οι βιομηχανίες πόσο τίς συμφέρει η ανακύκλωση νερού. Τότε το νερό ήταν τζάμπα και οι δικοί μας βιομήχανοι σχεδόν γελούσαν, πολύ σύντομα κατάλαβαν πού πάει το πράγμα και το υιοθέτησαν. Μόνον αυτοί κατά πώς φαίνεται..)
Πώς τολμούν και βάζουν υποψηφιότητα όταν ποτέ τους δεν διαμαρτυρήθηκαν για την πρακτική τού ισόβιου τα χρυσοπληρωμένα από την ΕΕ περιφερειακά προγράμματα αντί να ξεκινάνε από το νερό, αυτό να μην υπάρχει πουθενά εκτός από κάτι “έργα” σαν αυτά που έχουν κάνει τις ζημιές στο πολύτιμό μας υδροσύστημα και κάτι επιδοτήσεις σε… εμφιαλωτές;
Και πώς τολμάει ο ισόβιος και παντογνώστης να λέει ότι στο μέρος με τα μισά νερά τής Ελλάδας ξεμένουμε από νερό κάθε καλοκαίρι (σε άγνωστο τελικά αριθμό σημείων. Πάντα!), επειδή δεν έβρεξε αρκετά;
Όταν πάλι έγινε η καταστροφή στη Θεσσαλία επανήλθαμε, επισημαίνοντας για μία ακόμη φορά ότι επιβάλλεται να δοθεί απόλυτη προτεραιότητα στο νερό σε επίπεδο Περιφέρειας και Δήμων. Σε επίπεδο τόσο στρατηγικού σχεδιασμού όσο και δράσεων. Δράσεις πχ όπως η “σφουγγαροποίηση” τών αστικών περιοχών, που είναι η πιο επιτυχημένη διεθνής πρακτική, πρέπει να γίνουν προτεραιότητα όλων! Και αποκλείει τίς πλημμύρες, και εξοικονομεί τεράστιες ποσότητες νερού για οικιακή ή αγροτική χρήση, και αναβαθμίζει την αισθητική και την καθημερινότητα τών κατοίκων. Πάλι δεν κουνιέται φύλλο.
Τις προάλλες είδαμε τίς εικόνες τών πολύ καλά δομημένων σε σχέση με μάς, πλην όμως μη “σφουγγαροποιημένων” ευρωπαϊκών πόλεων, να γίνονται λίμνες και ποτάμια. Κι εμείς βαδίζουμε οπλισμένοι μόνο με την κρυφή ελπίδα ότι δεν θα κάτσει πάνω από τα κεφάλια μας ο κάθε κυκλώνας, τυφώνας, κυκεώνας!
Επανερχόμαστε για τελευταία φορά, απευθυνόμενοι αποκλειστικά στον νυν Δήμαρχο, ο οποίος δείχνει ότι δεν υπολογίζει το πολιτικό κόστος με τίς κινήσεις που έκανε ή είπε ότι θα κάνει στον παραλίμνιο.
Σφουγγαροποίηση ή Καταστροφή! Αργά ή γρήγορα αυτό θα γίνει κανόνας! Ας μην περιμένουμε άπραγοι να έλθει η Καταστροφή πριν!
Και στην περίπτωση τών Ιωαννίνων οποιαδήποτε σφουγγαροποίηση περιλαμβάνει επαναπόδοση παραλίας στην Παμβώτιδα.
Ας δει υπό αυτό το πρίσμα την αναμόρφωση τού παραλιακού, ώστε να μη χρειαστεί να ξαναδούμε εμείς το έργο που βλέπουμε μονίμως, κάτι που πληρώνουμε για να μάς κάνει καλό να μάς κάνει ζημιά.
Ας ελπίσουμε ότι δεν θα αποδειχθεί κι αυτός… ξενέρωτος, γιατί θα ξενερώσουμε όλοι. Κυριολεκτικά!..
