Μπροστά σε μια τουλάχιστον περίεργη σύμπτωση βρέθηκαν χθες το μεσημέρι τα μέλη του Δ.Σ. του Πνευματικού Κέντρου όταν κλήθηκαν να εγκρίνουν τις προσφορές που κατατέθηκαν από τρεις διαφορετικές εταιρίες στο διαγωνισμό για την παροχή υπηρεσιών για την ηχητική και φωτιστική κάλυψη εκδηλώσεων, για το έτος 2022.
Ο διαγωνισμός χωρίστηκε, όπως γίνεται συνήθως, σε τρεις ενότητες και κάθε μια από τις τρεις εταιρίες που συμμετείχε σε αυτόν κατέθεσε την προσφορά της.
Οι ενότητες είναι οι ακόλουθες:
Ενότητα τύπου Α, η οποία περιλαμβάνει μουσικές συναυλίες ανεξαρτήτως είδος και χώρου πολυπληθών σχημάτων, με έναν ή περισσότερους ερμηνευτές και η οποία αφορά 46 εκδηλώσεις.
Ενότητα τύπου Β, η οποία περιλαμβάνει μουσικές συναυλίες και εκδηλώσεις, μικρών σχημάτων, με έναν ή περισσότερους ερμηνευτές και η οποία αφορά 22 εκδηλώσεις.
Ενότητα τύπου Γ, η οποία περιλαμβάνει Πολιτιστικές εκδηλώσεις και εκδηλώσεις λόγου, σε ανοιχτούς και κλειστούς χώρους, με, ή χωρίς ζωντανή μουσική και η οποία αφορά 39 εκδηλώσεις.
Κι ενώ θα περίμενε κανείς ο ανταγωνισμός των εταιρειών για τις τρεις αυτές ενότητες να είναι σκληρός, εντούτοις οι προσφορές που κατατέθηκαν είναι τέτοιες που κάθε μια από τις τρεις εταιρίες μειοδότησε σε μια διαφορετική ενότητα.
Αποτέλεσμα να «κερδίσουν» και οι τρεις από μια προσφορά τους.
Τυχαίο θα μπορούσε να πει κανείς.
Πόσο τυχαίο είναι όμως το γεγονός ότι οι προσφορές και στις τρεις περιπτώσεις διαφέρουν ελάχιστα η μία από την άλλη;
Για την Ενότητα τύπου Α η πρώτη και η δεύτερη εταιρία κατέθεσαν την ίδια προσφορά 41.399,63 ευρώ με την τρίτη εταιρία να μειοδοτεί κατά 10 μόλις ευρώ καταθέτοντας προσφορά 41.389,97.
Για την Ενότητα τύπου Β ήρθε η σειρά της δεύτερης και της τρίτης εταιρίας να καταθέσουν ακριβώς την ίδια προσφορά (15.399,83 ευρώ) και την πρώτη να αναδεικνύεται μειοδότρια με 15.390,18 ευρώ. Μόλις 9 ευρώ λιγότερα δηλαδή.
Το παζλ ολοκληρώθηκε στην ενότητα τύπου Γ, όπου η πρώτη και η τρίτη εταιρία κατέθεσαν την ίδια προσφορά 17.549,84 ευρώ για να μειοδοτήσει η δεύτερη με 17.540,18 ευρώ, 9 ευρώ λιγότερα δηλαδή.
Ερωτήματα
Αν οι παραπάνω προσφορές δεν είναι τυχαία (!) τόσο κοντινές ή ακόμα και ίδιες τότε δικαίως μπορεί να αναρωτηθεί κανείς αν πρόκειται για κάποιου είδους σύμπραξη μεταξύ των εταιριών με σκοπό την κάμψη του ανταγωνισμού και τον έλεγχο του διαγωνισμού.
Όσοι ασχολούνται με δημόσιους διαγωνισμούς γνωρίζουν πολύ καλά ότι από τη στιγμή που μιλάμε για σύμβαση παροχής υπηρεσιών κι όχι κάτι κατασκευαστικό, όπου το κόστος των υλικών μπορεί να είναι ίδιο για όλους τους συμμετέχοντες, είναι απίθανο τρεις
διαφορετικές και μεταξύ τους ανταγωνιστικές επιχειρήσεις να έχουν ακριβώς την ίδια τιμολογιακή πολιτική.
Το θέμα δεν είναι αν τα ποσά είναι μεγάλα ή όχι, αλλά εάν σε συνθήκες πραγματικού ανταγωνισμού θα μπορούσε το Πνευματικό Κέντρο να πετύχει άλλες τιμές.
