Η κυβέρνηση αφήνει εκτός του πλαισίου κινήτρων για τη μετεγκατάσταση πολιτών στην περιφέρεια την Ήπειρο, σύμφωνα με τον σχεδιασμό που παρουσίασε στο πλαίσιο των νέων παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης. Παρά τις οξυμένες δημογραφικές πιέσεις, τη γήρανση του πληθυσμού και τη σταδιακή εγκατάλειψη ορεινών και ημιορεινών περιοχών, η κυβέρνηση δεν εντάσσει καμία Περιφερειακή Ενότητα της Ηπείρου στο πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης για μόνιμη εγκατάσταση εκτός μεγάλων αστικών κέντρων.
Με το νέο πλέγμα μέτρων που παρουσίασε στο πρόσφατο Υπουργικό Συμβούλιο, η κυβέρνηση επιδιώκει αφενός να αυξήσει τις διαθέσιμες κατοικίες και αφετέρου να αποσυμφορήσει γεωγραφικά τη χώρα. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο σχεδιάζει τη γεωγραφική στόχευση των κινήτρων αποκλείει μεγάλες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας, μεταξύ αυτών και την Ήπειρο.
Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση κατευθύνει τα οικονομικά κίνητρα μετεγκατάστασης —που προβλέπουν επιδότηση έως και 10.000 ευρώ για μόνιμη εγκατάσταση σε περιοχές με πληθυσμιακή συρρίκνωση— αρχικά στον Έβρο και στη συνέχεια τα επεκτείνει σε Περιφερειακές Ενότητες της Βόρειας Ελλάδας, όπως η Δράμα, η Φλώρινα, το Κιλκίς, οι Σέρρες, η Πέλλα και η Καστοριά. Το πρόγραμμα καλύπτει όχι μόνο μικρούς οικισμούς, αλλά και πρωτεύουσες νομών που χάνουν πληθυσμό.
Από αυτόν τον χάρτη κινήτρων απουσιάζει πλήρως η Ήπειρος, παρότι πολλές περιοχές της —ιδίως ορεινοί δήμοι και απομακρυσμένα χωριά— καταγράφουν εδώ και χρόνια έντονη πληθυσμιακή απομείωση, περιορισμένες επαγγελματικές ευκαιρίες και αυξημένο κόστος διαβίωσης σε σχέση με τα εισοδήματα.
Η εξαίρεση αυτή γεννά εύλογα ερωτήματα, καθώς το κυβερνητικό αφήγημα περί «ισόρροπης περιφερειακής ανάπτυξης» δεν βρίσκει πρακτική εφαρμογή στην περίπτωση της Ηπείρου. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση εντάσσει άλλες περιοχές σε προγράμματα που απευθύνονται σε νέους εργαζόμενους, τηλεργαζόμενους, Έλληνες του εξωτερικού και συνταξιούχους, χωρίς να παρέχει αντίστοιχες δυνατότητες σε ηπειρωτικούς δήμους που θα μπορούσαν να επωφεληθούν άμεσα.
Στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν τονίσει κατά καιρούς ότι η Ήπειρος συγκεντρώνει όλα τα χαρακτηριστικά των «ευαίσθητων περιοχών» που επικαλείται η ίδια η κυβέρνηση, όπως χαμηλή πληθυσμιακή πυκνότητα, περιορισμένη πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, γήρανση του μόνιμου πληθυσμού και έντονη τάση εσωτερικής μετανάστευσης προς τα μεγάλα αστικά κέντρα.
Η απουσία της Ηπείρου από τα κίνητρα μετεγκατάστασης προστίθεται σε έναν μακρύ κατάλογο παρεμβάσεων που η κυβέρνηση εφαρμόζει αποσπασματικά, χωρίς ενιαία περιφερειακή στρατηγική. Πλέον τίθεται ξεκάθαρα το ερώτημα αν —και πότε— η κυβέρνηση θα επανεξετάσει τον σχεδιασμό της, ώστε περιοχές όπως η Ήπειρος να πάψουν να παρακολουθούν από το περιθώριο πολιτικές που, στα χαρτιά, στοχεύουν στη στήριξη της ελληνικής περιφέρειας.
