Οι προτάσεις της κυβέρνησης για τον κατώτατο μισθό πυροδότησαν νέο γύρο σύγκρουσης μεταξύ Μεγάρου Μαξίμου και Χαριλάου Τρικούπη και όπως φαίνεται η πόλωση μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση, τη στιγμή μάλιστα που ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε διαρκή περιδίνηση.
Το γεγονός ότι η Κουμουνδούρου συνεχίζει να μονοπωλεί την επικαιρότητα όχι για λόγους αντιπολιτευτικούς, αλλά για λόγους εσωκομματικής ίντριγκας -κάτι που θα ενταθεί τις επόμενες ημέρες ενόψει συνεδρίου- δίνει χώρο στο ΠΑΣΟΚ να «καλύψει» ένα υπαρκτό πολιτικό κενό. Άλλωστε, δεν είναι κρυφό μυστικό ότι το Colpo Grosso που επιδιώκει η Χαριλάου Τρικούπη είναι ένα: Να λειτουργεί ως αξιωματική αντιπολίτευση, τραβώντας διαρκώς διακριτές διαχωριστικές γραμμές από το κυβερνητικό στρατόπεδο, αλλά και διευρύνοντας τα ακροατήρια της τόσο προς το κέντρο όσο και προς τα αριστερά της. Κοινώς, να υλοποιήσει μία στρατηγική που βασίζεται στην «αμφίπλευρη διεύρυνση».
Σημειωτέον ότι το ΠΑΣΟΚ πανηγύριζε για την «πρωτιά» της παράταξης που στήριζε το κόμμα στις εκλογές των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Μάλιστα, σε σχόλιό της η Χαριλάου Τρικούπη μίλησε για «δυναμική εκπροσώπηση του κόσμου της εργασίας από τις συνδικαλιστικές παρατάξεις που στηρίζει το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα αλλαγής». Με αυτόν τον τρόπο θέλησε να στείλει ένα μήνυμα ότι το σύνθημα «ΠΑΣΟΚ παντού» αρχίζει να γίνεται πράξη.
Η κατηγορία περί «Πράσινου ΣΥΡΙΖΑ»
Η αντίδραση του Παύλου Μαρινάκη απέναντι στην στάση του ΠΑΣΟΚ για τον κατώτατο μισθό δείχνει ότι, το Μέγαρο Μαξίμου θα επιμείνει στη λογική να ορίζει -προς το παρόν τουλάχιστον- ως κύριο αντίπαλό του τον Νίκο Ανδρουλάκη. Σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσονται και οι κατηγορίες της κυβέρνησης προς το κόμμα του ανατέλλοντος ηλίου περί «πράσινου ΣΥΡΙΖΑ». Εξ ου και οι νέες «ρουκέτες» που εξαπέλυσε το Μαξίμου δια στόματος κυβερνητικού εκπροσώπου, ο οποίος μίλησε για το «πέμπτο όχι» μετά την επανεκλογή Ανδρουλάκη. Ο ίδιος στηλίτευσε τη στάση της Χαριλάου Τρικούπη στα νομοσχέδια για το ΑΣΕΠ, τη διαχείριση των απορριμμάτων και τις αλλαγές στον δικαστικό χάρτη, όπως επίσης και το «μπλόκο» στην αντικατάσταση του συνηγόρου του Πολίτη.
Βέβαια, σε όλες τις περιπτώσεις, το ΠΑΣΟΚ επέλεξε να «πρεσάρει» εκ νέου της κυβέρνηση, «χτυπώντας» προς την ίδια κατεύθυνση: «Ο Μητσοτάκης δεν είναι μεταρρυθμιστής».
Όσον αφορά τον κατώτατο μισθό, η κυβέρνηση επικαλείται τη Γαλλία, υποστηρίζοντας ότι νομοθετεί μία ευρωπαϊκή οδηγία που απαγορεύει τη μείωση του κατώτατου μισθού από το 2028, ο οποίος θα έχει αυξηθεί κατά 46%. Ταυτόχρονα, υπεραμύνεται της συγκεκριμένης πρότασης με το επιχείρημα ότι: Πρώτον, αντίστοιχες αυξήσεις θα δουν και οι δημόσιοι υπάλληλοι. Δεύτερον, μπαίνουν αντικειμενικά κριτήρια και εξασφαλίζεται η στήριξη των χαμηλών εισοδημάτων. Τρίτον, δίνεται ορατότητα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καθώς θα γνωρίζουν αναλυτικά το τι μέλλει γενέσθαι με τον κατώτατο μισθό.
Στο χορό της αντιπαράθεσης μπήκε και ο εκπρόσωπος τύπου της ΝΔ, Νίκος Ρωμανός, ενισχύοντας το κυβερνητικό αφήγημα εναντίον του Νίκου Ανδρουλάκη.
Η απάντηση του ΠΑΣΟΚ και τα κυβερνητικά «όχι»
Όπως ήταν αναμενόμενο το ΠΑΣΟΚ απάντησε σε υψηλούς τόνους, καθιστώντας σαφές ότι η γραμμή που θα ακολουθήσει θα είναι αυτή της κυβερνητικής αποδόμησης. Στο στόχαστρο του νέου εκπροσώπου τύπου του κόμματος, Κώστα Τσουκαλά βρέθηκαν εκ νέου οι κυβερνητικές αποφάσεις που αφορούν στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, στη διαχείριση της ακρίβειας με αιχμή του δόρατος τη μη μείωση του ΦΠΑ και στην αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης.
Το μήνυμα που εξέπεμψε η Χαριλάου Τρικούπη δείχνει πως τα «μέτωπα» με την κυβέρνηση θα είναι εφεξής αρκετά, ενώ το σχέδιο του εναλλακτικού πόλου μπαίνει πλέον σε εφαρμογή. Η αναφορά του κ. Τσουκαλά ήταν χαρακτηριστική: «Το ΠΑΣΟΚ θα αποδομεί κάθε κυβερνητική απόφαση που είναι εις βάρος των πολιτών… Οι πολίτες θέλουν μια άλλη διακυβέρνηση. Με άλλο ύφος, ήθος και κατεύθυνση. Το ΠΑΣΟΚ ζητεί την έγκριση της κοινωνίας στο προγραμματικό του σχέδιο και όχι της Νέας Δημοκρατίας».
Πάντως, για τα εργασιακά και τον κατώτατο μισθό, το ΠΑΣΟΚ, βάζοντας ως προμετωπίδα τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, επιμένει ότι τάσσεται διαχρονικά υπέρ του δικαιώματος των κοινωνικών εταίρων να διαπραγματεύονται. Στην προκειμένη περίπτωση υπάρχει η εκτίμηση ότι η κυβέρνηση στην πραγματικότητα περιορίζει τους κοινωνικούς εταίρους στην έκφραση γνώμης και με αυτόν τον τρόπο αποδεικνύει ότι δεν πιστεύει στους δημοκρατικούς θεσμούς.
Αιχμηρό ήταν το σχόλιο του Τομεάρχη Εργασίας του κόμματος Παύλου Χρηστίδη, ο οποίος μίλησε για «πολιτικό φιλελευθερισμό στα λόγια και ακραίο κρατισμό στην πράξη», επισημαίνοντας ότι ο αλγόριθμος που προωθεί η κυβέρνηση θα προκαλέσει προβλήματα που δεν αντισταθμίζονται από την πρόνοια απαγόρευσης μείωσης του κατώτατου μισθού.
πηγη:in.gr
