Την παράσταση «Οικογένεια Γαμπέτα», μια κοινωνική σάτιρα σε άπταιστα ηπειρώτικα, θα παρουσιάσει η Σχολή Θεάτρου Ορφέας την Κυριακή 23 και τη Δευτέρα 24 Απριλίου, στις 8.30 το βράδυ, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών.
Το πρωτόλειο έργο της μαθήτριας της Σχολής Αγλαΐας Μαμακή, σε σκηνοθεσία της Ναταλίας Μίγδου, θίγει τις ανούσιες συμβάσεις μιας μικρής κοινωνίας σε κάποιο χωριό της Ηπείρου και τον τρόμο του «τι θα πει ο κόσμος». Όμως, το στοιχείο που κάνει τη συγγραφική απόπειρα να ξεχωρίζει, είναι η ανάδειξη της ηπειρώτικης ντοπιολαλιάς, που προκαλεί πηγαία ευφορία και πολύ συχνά εκρήξεις γέλιου.
Γενική είσοδος 10 ευρώ. Προπώληση εισιτηρίων από τα βιβλιοπωλεία Αναγνώστης και Αίθρα, καθώς και από τη Σχολή Θεάτρου Ορφέας.
Η Βάσω Ζησίδη, η γιαγιά της παράστασης μίλησε στους Ν.Α. για το έργο που είναι και η πρώτη απόπειρα της σχολής:
Πρώτη παράσταση της σχολής. Πως επιλέχθηκε αυτό το έργο;
Η σχολή θεάτρου Ορφέας άνοιξε τις πόρτες της τον Σεπτέμβριο του 2020, σε μια δύσκολη θα μπορούσε να πει κανείς εποχή, λόγω της κατάστασης που επικρατούσε εξαιτίας του κορωνοϊου. Προσωπικά επέλεξα να βρίσκομαι εκεί γιατί μου κέντρισε το ενδιαφέρον το πρόγραμμα των μαθημάτων. Ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα που περιλαμβάνει υποκριτική -αυτοσχεδιασμό, μουσική, ιστορία θεάτρου- δραματολογίας, κινησιολογία- χορό, και σενάριο- δημιουργική γραφή. Μέσα από τα μαθήματα και εξ αφορμής μιας ιδέας που γεννήθηκε μεταξύ δασκάλας και μαθήτριας, έγινε πράξη αυτό το έργο. Η δασκάλα μας το αγάπησε και η σχολή της διέθετε τους μαθητές που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τους ρόλους που γράφτηκαν και θεώρησε ευτυχή τη συγκυρία. Είναι κάτι παραπάνω από υπερήφανη για τη συνεργασία μας.
Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για τη συγγραφέα και την παράσταση;
Η Αγλαΐα Μαμακή μαθήτευσε αρχικά με τον Δημήτρη Αποστόλου, δάσκαλο σεναρίου και δημιουργικής γραφής στη σχολή θεάτρου Ορφέα. Ακολούθως δούλευε συνεχώς και υποστηριζόμενη θερμά από τη δασκάλα μας Ναταλία Μίγδου, κατάφερε και έγραψε ένα άρτιο θεατρικό έργο σε ηπειρώτικη γραφή. Μια κοινωνική σάτυρα. Το έργο διαδραματίζεται σε ένα χωριό της ηπείρου, ο κεντρικός χαρακτήρας, η Μαρίνα, είναι ένας άνθρωπος που δίνει ιδιαίτερη σημασία στον κόσμο και στο τι θα πει.. Έτσι έμαθε και της είναι δύσκολο έως αδύνατο θα έλεγα να αλλάξει. Στέκεται στον κόσμο και την εικόνα του παρά στην ουσία. Μία επίσης πρόκληση για εμάς είναι η ντοπιολαλιά, δύσκολο να μιλά κανείς αλλά ταυτόχρονα πολύ ενδιαφέρον. Όμως, όλοι άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο έχουμε ως βίωμα το άκουσμα αυτής και παρ’ όλες τις ιδιαιτερότητες νομίζω ότι τα καταφέραμε πολύ καλά.
Ποιος είναι ο ρόλος σας;
Ο ρόλος μου είναι αυτός της γιαγιάς- Μαρίας, μιας 80χρονης γιαγιάς που έχει χάσει τον άνδρα της, ζει με την οικογένεια του γιου της, όπως παραδοσιακά γινόταν για χρόνια να μένουν όλοι μαζί σε ένα σπίτι. Παρόλα αυτά θα έλεγε κανείς πως δεν είναι από τις παρεμβατικές γιαγιάδες- πεθερές αλλά αντίθετα για την εποχή της ήταν και είναι “πολύ μπροστά”. Είναι μια γιαγιά προστατευτική και υποστηρικτική για όλους, πολλές φορές λειτουργεί πυροσβεστικά στα μέλη της οικογένειας.
Ποια φράση σας έχει μείνει από την παράσταση;
Από την πρώτη κιόλας ανάγνωση υπήρχαν φράσεις και ατάκες που ξεχώρισαν.. θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν μαζευτήκαμε στο τραπέζι του φουαγιέ της σχολής και η συγγραφέας διάβαζε το έργο σε όλους, όταν ακούσαμε την φράση “έφερες τα κλαρίνα μωρή νταλακιάρα απ’ τ’ χαρά σ’..” γελούσαμε για αρκετή ώρα. Λίγο καιρό αργότερα ήταν και η φράση που επέλεξε η Ναταλία Μίγδου για το τρέιλερ της παράστασης. Με τον καιρό και τις αναγνώσεις, κι άλλες πολλές είναι οι φράσεις και τα νοήματα που μπορεί κανείς να διακρίνει στο έργο. Ωστόσο η φράση που έχω ξεχωρίσει από τον ρόλο μου είναι “ο γονιός έπρεπε να πολεμήσει αν χρειαζόταν για το καλό του παιδιού του“.
Με αφορμή το παραπάνω θα θέλατε να μας πείτε δυο λόγια για το τρέιλερ;
Το γύρισμα του τρέιλερ ήταν κι αυτό μια ξεχωριστή εμπειρία. Όταν μας ανακοινώθηκε η ιδέα για το συγκεκριμένο γύρισμα στην αρχή προβληματιστήκαμε. Στη συνέχεια όμως εμπιστευτήκαμε για ακόμη μία φορά τη σκηνοθέτιδα και δασκάλα μας, όπως κι εκείνη εμπιστεύτηκε και πίστεψε εμάς. Ήταν ακόμη ένα μάθημα για εμάς, χρειαστηκαν μερικές ώρες για να βρεθεί η σωστή λήψη και πήραμε μια μικρή γεύση για το τι γίνεται αντίστοιχα στα πολύωρα γυρίσματα ταινιών και σειρών. Βεβαια η μεγαλύτερη χαρά και ευχαρίστηση για όλους μας πιστεύω πως είναι η ανταπόκριση του κόσμου σε αυτό. Οι προβολές στα socialmediaείναι χιλιάδες και τα σχόλια που παίρνουμε είναι πολύ όμορφα. Ο κόσμος το έχει αγαπήσει όσο κι εμεις.
