Προδιαγεγραμμένη και μάλλον μη αναστρέψιμη δείχνει η “αποχώρηση” του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων από το πρώην Ξενία και το καίριο ερώτημα που θα απαντηθεί το επόμενο διάστημα είναι εάν θα σημάνει και το τέλος της παρουσίας του στην Ηγουμενίτσα. Η μη λειτουργία κάποιου Τμήματος, όπως συνέβαινε άλλοτε (ως ΤΕΙ διέθετε για τουρισμό και ιχθυοκαλλιέργεια), αποδυναμώνουν τις όποιες καλές προθέσεις με το Υπουργείο Παιδείας να μην δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Την ίδια ώρα στην Πρέβεζα υπάρχει διαφορετική εξέλιξη με το Πανεπιστήμιο να φαίνεται πως διατηρεί (τα σενάρια για μεταφορά στα Γιάννενα διαψεύστηκαν απο το Υπουργείο Παιδείας) και ενισχύει την παρουσία του κάτι που προκύπτει από δηλώσεις που έκανε η Πρύτανης Άννα Μπατιστάτου για δημιουργία νέας φοιτητικής εστίας δυναμικότητας έως 20 κλινών, καθώς και παρεμβάσεις που αποσκοπούν στη διατήρηση και ενίσχυση του Τμήματος Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής.
Ο Δήμος Ηγουμενίτσας είχε θέσει ως βασικό ζήτημα το κατά πόσο το Πανεπιστήμιο μπορεί να έχει ουσιαστική και σταθερή παρουσία στην πόλη. Σε διαφορετική περίπτωση, είχε διατυπωθεί η άποψη ότι το ακίνητο θα μπορούσε να ανακατασκευαστεί και να λειτουργήσει ξανά ως σύγχρονο ξενοδοχειακό συγκρότημα, συνδεδεμένο με την ανάπλαση του παραλιακού μετώπου.
Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου(ΕΤΑΔ) στην οποία ανήκει το κτίριο του πρώην Ξενία Ηγουμενίτσας κινείται προ πολλού στην αναβίωση του άλλοτε ξενοδοχείου (μέχρι το καλοκαίρι του 2027 ισχύει η παραχώρηση στο Πανεπιστήμιο και του ξεκαθάρισε ότι δεν θα ανανεωθεί), χωρίς ιδιαίτερες αντιδράσεις-πλην του Πανεπιστημίου που αρχικά επέμεινε στη συνέχιση και αναβάθμιση της παρουσίας του- από τους φορείς, αντίθετα ο βουλευτής Βασίλης Γιόγιακας είναι υπέρμαχος αυτής της λύσης, ενώ ο Δήμος ζητά από το Πανεπιστήμιο να έχει ουσιαστική παρουσία με κάποιο τμήμα του, διαφορετικά η τουριστική αξιοποίηση φαντάζει μονόδρομος.
Η Πρύτανης σε δηλώσεις που έκανε ξεκαθάρισε ότι το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων δεν έχει ακόμη παραδώσει τις εγκαταστάσεις του πρώην Ξενία, καθώς η παραχώρηση από την ΕΤΑΔ ισχύει έως το 2027. Ωστόσο, η ίδια αναγνώρισε ότι το Ίδρυμα βρίσκεται σε συζητήσεις με την ΕΤΑΔ για τον χώρο, αφήνοντας σαφώς να εννοηθεί ότι το μέλλον της πανεπιστημιακής παρουσίας στην Ηγουμενίτσα παραμένει αβέβαιο.
Το ζήτημα δεν είναι καινούργιο. Ήδη από το 2025 η ΕΤΑΔ είχε κινηθεί προς την κατεύθυνση της αποχώρησης του Πανεπιστημίου από τις εγκαταστάσεις, επικαλούμενη εικόνα εγκατάλειψης και πρόθεση τουριστικής αξιοποίησης του ακινήτου. Από την πλευρά του, το Πανεπιστήμιο υποστήριζε ότι η παραχώρηση παραμένει σε ισχύ μέχρι τις 5 Ιουνίου 2027 και ότι είχαν γίνει παρεμβάσεις και δαπάνες για τη συντήρηση και αξιοποίηση του χώρου.
Στον σχεδιασμό που είχε παρουσιάσει το Πανεπιστήμιο για την Ηγουμενίτσα περιλαμβάνονταν η δημιουργία πολυδύναμου εκπαιδευτικού και πολιτιστικού κέντρου, η αξιοποίηση του πρώην Ξενία από τη Σχολή Καλών Τεχνών ως καλλιτεχνικού σταθμού, η φιλοξενία εκπαιδευτικών και ερευνητικών δράσεων, θερινών σχολείων, προγραμμάτων κινητικότητας και δράσεων με αντικείμενο τη γαλάζια οικονομία και το παράκτιο περιβάλλον.
Ωστόσο, η σημερινή εικόνα δείχνει ότι αυτός ο σχεδιασμός δεν κατάφερε να αποκτήσει την αναγκαία πολιτική, θεσμική και κοινωνική στήριξη στην Ηγουμενίτσα. Η ίδια η Πρύτανης, στις τελευταίες δηλώσεις της, εμφανίστηκε να παραδέχεται ότι το Πανεπιστήμιο δεν μπόρεσε να πείσει τους τοπικούς φορείς και την κοινωνία για τον αναπτυξιακό ρόλο που θα μπορούσε να έχει η παρουσία του στην περιοχή.
Έτσι, ενώ στην Πρέβεζα το Πανεπιστήμιο σχεδιάζει παρεμβάσεις που ενισχύουν τη φοιτητική μέριμνα και δίνουν προοπτική παραμονής του Τμήματος στην πόλη, στην Ηγουμενίτσα η συζήτηση μετατοπίζεται από το αν θα ενισχυθεί η πανεπιστημιακή παρουσία, πότε και με ποιους όρους ή θα επιστραφούν οι εγκαταστάσεις του πρώην Ξενία στην ΕΤΑΔ.
Ο Δήμος Ηγουμενίτσας είχε θέσει ως βασικό ζήτημα το κατά πόσο το Πανεπιστήμιο μπορεί να έχει ουσιαστική και σταθερή παρουσία στην πόλη. Σε διαφορετική περίπτωση, είχε διατυπωθεί η άποψη ότι το ακίνητο θα μπορούσε να ανακατασκευαστεί και να λειτουργήσει ξανά ως σύγχρονο ξενοδοχειακό συγκρότημα, συνδεδεμένο με την ανάπλαση του παραλιακού μετώπου.
Η διαφορά είναι εμφανής. Για την Πρέβεζα, το Πανεπιστήμιο μιλά για εστίες, σίτιση, εκπαιδευτικά προγράμματα και σύνδεση με την τοπική κοινωνία. Για την Ηγουμενίτσα, το βασικό ερώτημα είναι πλέον αν η πόλη έχασε οριστικά την ευκαιρία να διατηρήσει έναν ζωντανό πανεπιστημιακό πυρήνα ή αν μπορεί, έστω και την ύστατη ώρα, να διαμορφωθεί μια ρεαλιστική πρόταση αξιοποίησης του χώρου με ουσιαστικό όφελος για την τοπική κοινωνία.
