Στο τελευταίο άρθρο επισήμανα ότι κανένας υποψήφιος περιφερειάρχης δεν έχει πρόγραμμα για την Ήπειρο, ότι οι παρατάξεις ανταγωνίζονται σε κενή παροχολογία ονομάζοντάς την πρόγραμμα, κι ότι το μοναδικό «πρόγραμμα» που υπάρχει για την Ήπειρο υπάρχει σχεδόν ερήμην τών παρατάξεων, είναι απελπιστικά κακογραμμένο, και κανείς υποψήφιος δεν ασχολείται, παρά το γεγονός ότι αυτό είναι που φέρνει τα ατελείωτα εκατομμύρια από το ΕΣΠΑ, το έρμο το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Ηπείρου.
Δηλαδή τα λεφτά πάνε στον βρόντο και επί 13 χρόνια που υπάρχουν οι αιρετοί περιφερειάρχες, όλοι κοιτάν αλλού!
Σαν βασικό παράδειγμα τού πόσο κακογραμμένο είναι αυτό το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα, στην «ακτινογραφία» τής Περιφέρειας από την οποία ακτινογραφία εξαρτάται απολύτως αν θα πάνε τα λεφτά στον βρόντο ή όχι, όπως έγραψα επί λέξει «oσημαντικότερος πόρος τής Ηπείρου, με τον οποίο συνδέονται όλα και τον οποίο έχουν ανάγκη όλα, περνάει μόνο κάπου στα ψιλά! Ουδεμία μέριμνα ούτε κάν για τη στοιχειώδη προστασία του!…» . Είναι δηλαδή σαν να μπερδεύουμε τις ακτινογραφίες 2 αρρώστων και να κάνουμε χημειοθεραπεία στο έναν επειδή έσπασε το χέρι του και να βάζουμε στο γύψο το υγιές χέρι τού καρκινοπαθή.
Είχα σχεδόν έτοιμο το επόμενο άρθρο που θα ήταν αποκλειστικά γι αυτόν τον μακράν πιο σημαντικό πόρο τής Ηπείρου, (από πάντα! Αλλά απείρως περισσότερο τη σημερινή εποχή!) , θέλοντας να παροτρύνω τούς υποψήφιους περιφερειάρχες επιτέλους να ασχοληθούν σοβαρά και να αναθεωρήσουν τις «στρατηγικές» των «Επιχειρησιακών Προγραμμάτων» που τον αγνοούν, αντί να ξεκινάναπό αυτόν, αναλώνονται σε απέραντες κενολογίες και τελικά στέλνουν τα λεφτά τής ΕΕ στη μαύρη τρύπα!..
Όμως ήλθε η καταστροφή στην Θεσσαλία και δεν θέλησα να το δημοσιεύσω όπως ήταν για να μην φανεί ότι παριστάνω τον μετά Χριστόν προφήτη σε ώρες πένθους μάλιστα…
Και πραγματικά προβληματίστηκα πολύ στο πώς να το γράψω, χωρίς να μπορώ να καταλήξω παρά να αναφερθώ στη φιλοσοφία κάποιων πραγμάτων που επείγει να γίνουν και κανείς δεν ασχολείται, που ο επί 13 χρόνια περιφερειάρχης κλώτσησε μία μοναδική ευκαιρία με το «πακέτο κόβιντ» ώστε να δρομολογηθούν με το topτής παγκόσμιας τεχνογνωσίας, και που επίσης κανείς από τους άλλους υποψήφιους περιφερειάρχεςδεν ασχολείται.Και που αν δεν γίνουν πάμε στον γκρεμό, είναι μόνο θέμα χρόνου! Και που κάνουμε τα αντίθετα!
Ο πιο σημαντικός λοιπόν πόρος τής Ηπείρου, με χαώδη διαφορά από τον επόμενο είναι το νερό! Έχοντας έκταση λιγότερη από το 7% τής Ελλάδας, διαθέτουμε σχεδόν 40% τών υδάτινων πόρων της.
Η Ήπειρος είναι κυριολεκτικά, γεωγραφικά και ιστορικά η μάνα του νερού των νότιων Βαλκανίων, με αναρρίθμητα ποτάμια, ρέματα, πηγές, χειμάρους, λίμνες. Περισσότερα μεγάλα ποτάμια πηγάζουν εδώ παρά σε οποιαδήποτε άλλη περιφέρεια τής χώρας, ή στις γειτονικές χώρες.
Επίσης είναι το νερό που καθόρισε σε μεγάλο μέρος την Ιστορία μας, που καθόρισε το πού χτίστηκε το καθένα από τα χωριά και τίς πόλεις μας, που τα ποτάμια μας ήταν πλωτά και είμασταν περιζήτητοι από Ρωμαίους, Βυζαντινούς κι Οθωμανούς, μέχρι και που στον Αμβρακικό κρίθηκε η πορεία ολόκληρης τής Παγκόσμιας Ιστορίας, αφού η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία θα μετακόμιζε στην Αίγυπτο αν νικούσε ο ηττημένος…
Και είναι σήμεραη μεγαλύτερη ευλογία που έχουμε, αλλά κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να μετατραπεί σε κατάρα! Αυτό συμβαίνει δυστυχώς όχι μόνο με το νερό στην Ήπειρο, αλλά και με κάθε άλλο πόρο μας, σπεύδουμε όλους να τούς μετατρέψουμε από ευλογίες σε κατάρες. Θα χρειάζονταν όμως ολόκληρο βιβλίο κι όχι ένα άρθρο, συνεπώς επιστρέφω στο νερό και την πλήρη ανυπαρξία σχεδίου και δράσεων ούτε για την προστασία του, ούτε για τηδιαχείρισή του, ούτε για την προστασία μας από αυτό:
Οι πλημμύρες επί χιλιάδες χρόνια ήταν ευεργετικές για τον άνθρωπο, αφού προσέφεραν σε ετήσια βάση εύφορα εδάφη. Γίνονται καταστροφικές για τον άνθρωπο όταν ο ίδιος έχει προηγουμένως καταστρέψει ή υποτιμήσει την φυσική ροή τών υδάτων, το ανάγλυφο κ.ο.κ. προκειμένου να χτίσει τις πόλεις του, τίς οποίες μάλιστα επί δεκαετίες προσπαθούσε να τις κάνει όσο το δυνατόν πιο «στεγανές»- με αποχετευτικό σύστημα στην καλύτερη περίπτωση.
Εδώ όμως και 2 δεκαετίες ο άνθρωπος, αφού προηγουμένως είδε ότι όσο πιο στεγανή είναι μια πόλη τόσο μεγαλύτερη η καταστροφή σε νεροποντή ή πλημμύρα, άλλαξε ρότα, αλλά για να φτάσουν τα νέα στον τόπο μας φαίνεται ότι πρέπει να βουλιάξουμε τελείως πρώτα.
Εδώ και 2 δεκαετίες λοιπόν, στον λεγόμενο σύγχρονο κόσμο όλα σχεδιάζονται με βάση το νερό, όλες οι πόλεις, όλα τα εργοστάσια, γίνονται εκπληκτικές αποκαταστάσεις σε προηγούμενες βάρβαρες παρεμβάσεις που εγκυμονούσαν κινδύνους κ.ο.κ.
Κάθε τι που χτίζεται πρέπει να το λαμβάνει υπόψη, κάθε τι που χτίστηκε και δεν το έλαβε υπόψη πρέπει να αλλάξει ώστε να το λάβει! Η μισή Κίνα το έχει ήδη εφαρμόσει, το Χονγκ Κονγκ, το Σικάγο, κι αμέτρητες άλλες μητροπόλεις. Μετατρέπονται σε πόλεις-σφουγγάρια, όσο νερό κι αν πέσει απορροφάται, μαζεύεται σε τεράστιες υπόγειες δεξαμενές, καθαρίζεται αποθηκεύεται και διανέμεται για άρδευσηή οικιακή χρήσηανάλογα με τις ανάγκες. Και σε κάθε υπέργειο σημείο όπου είναι δυνατή η αποκατάσταση τής φυσικής τάξεως την αποκαθιστούν με εκπληκτικής καλαισθησίας παρεμβάσεις, που αναβαθμίζουν θεαματικά την ποιότητα ζωής τών κατοίκων. Στην Κίνα μάλιστα έχουν θέσει στόχο μέχρι το 2030 να έχει γίνει έτσι το 100% τού δομημένου χώρου τους!.. Χώρια που με τις νέας φιλοσοφίας παρεμβάσεις κατάφεραν να διαχειρίζονται επ’ όφελός τους πλημμύρες ποταμών που κάλυπταν 2 Ελλάδες και που έπνιγαν εκατομμύρια ανθρώπων πριν λίγα χρόνια.
Κι εμείς τί κάνουμε στην Ήπειρο; Συνεχίζουμε με μπετά και φαραωνικές παρεμβάσεις όπου τού φανεί τού κάθε λωλοστεφανή; Τα οποία με το πρώτο φου τής φύσης γυρίζουν εις βάρος μας;Και τί κάνουμε για την προστασία μας από τα ίδια μας τα λάθη που γυρίζουν το νερό εναντίον μας; Συνεχίζουμε με ακόμα μεγαλύτερα λάθη; Αν πχ αύριο ρίξει μια βροχή σαν τής Θεσσαλίας στα Γιάννινα τι θα μείνει από το Πέραμα μέχρι τη Λαψίστα; Πόσοι συμπολίτες μας στο λεκανοπέδιο που έχτισαν μέσα σε «λαγκάτσες» θα γλυτώσουν;… Η αποξηραμένη στο μεγάλο μέρος της Κάρλα σε μία μέρα έγινε η μεγαλύτερη λίμνη τής χώρας, εκεί που δεν έμπαινε ούτε στη δεκάδα…
Και τί κάνουμε για την προστασία του πολύτιμου υδροφόρου μας ορίζοντα σε μία εποχή παγκοσμίως αυξανόμενης λειψυδρίας, όταν ακόμα και περιοχές που είχαν πόσιμο νερό δεν έχουν πλέον;
Και τί κάνουμε για τη διαχείριση αυτού τού ανεκτίμητου πόρου εκτός τού να μοιράζουμε άδειες σε εταιρείες εμφιάλωσης για να μάς τον πουλάν;
Η απάντηση για όλα αυτά δεν είναι απλώς «δεν κάνουμε τίποτα!». Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να χειροτερέψουν τα πράγματα και στούς τρείς τομείς!
Κι επειδή είναι φανερό ότι ο νυν περιφερειάρχης και οι λοιποί υποψήφιοι για την θέση, ή δεν ξέρουν πού τούς πάνε τα τέσσερα ή είναι αδίστακτοι καταστροφείς τών πόρων του τόπου προς ίδιον πλουτισμό, τούς καλώ μετά το τέλος τών εκλογών να ετοιμάσουν ένα Συνέδριο με διεθνώς κορυφαίους συμμετέχοντες, το οποίο θα τους ανοίξει τα μάτια στο τι πρέπει να κάνουν. Από τις πιο μικρές και ήπιες παρεμβάσεις σε κοίτες χειμάρων, ποταμών, λιμνών κλπ, μέχρι τις προκηρύξεις διεθνών διαγωνισμών για σχέδια πόλεων (που έχουν μπει στο ράφι μέχρι το 2030 πρώτα ο Θεός…) υδρολογικώς ευαίσθητα (watersensitiveapproach),με πρόβλεψη «σφουγγαροποίησης» όλων των οικισμών στο μέλλον. Κι από ένα masterplan υδάτων, μέχρι το κτίσιμο ολόκληρου του προφίλ τής Περιφέρειας γύρω από το νερό, την ευλογία που έχουμε συγκριτικά με οποιαδήποτε περιφέρεια τής Ε.Ε., τα μέτρα που παίρνουμε για να εξασφαλίσουμε την επάρκεια και την ποιότητά του κ.ο.κ.
Και το επόμενο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα να τα λάβει υπόψη του για να μην πάει κι αυτό χαμένο όπως τα προηγούμενα!
Όλα τα άλλα έρχονται δεύτερα ή γίνονται και boomerang όπως θα γίνει το Ζαγόρι τής UNESCO αν γεμίσει με πισίνες εφοπλιστών.
Βαράω στού κουφού την πόρτα; Τού κουφού η ευθύνη! Ας βάλει όμως ταμπέλα όποιος βγει περιφερειάρχης ότι είναι κουφός, γιατί αργά ή γρήγορα θα τού την σπάσουν την πόρτα!
*Νίκος Ιωαννίδης
