Τις ατέλειωτες διαδρομές των δικαστικών προσφυγών που έχουν ακολουθήσει ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων και η Επιτροπή Κατοίκων της Κενάν Μεσαρέ, περιγράφουν οι δύο φορείς σε μακροσκελή ανακοίνωσή τους που έχει ως τίτλο το ρητορικό ερώτημα “Πόσες δικαστικές αναβολές χρειάζονται για να τεμαχιστεί μια πόλη και να καταστραφεί ένας υγρότοπός της;”…
Το θέμα της ανακοίνωσης είναι ο υγρότοπος Τσαμαρά και οι προσφυγές για παρεμβάσεις στο μεγάλο δακτύλιο και βελτιώσεις στην Κενάν Μεσαρέ που οι κάτοικοι της περιοχής ζητούν εδώ και χρόνια, χωρίς να εισακούονται ως σήμερα.
Ολόκληρη η ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:
“Όταν, πριν 4 χρόνια, η Δημοτική και η Περιφερειακή Αρχή αποπειράθηκαν να εγκρίνουν τις επικίνδυνες, δήθεν μελέτες, για την κατασκευή του «δακτυλίου», προσφύγαμε κατά της εγκριτικής απόφασης του Συντονιστή Αποκεντρωμένης Διοίκησης, ζητώντας να συμπεριληφθεί στη μελέτη ώστε να βελτιωθεί και το υπάρχον τμήμα του δακτυλίου (Περιφερειακός, Γεννηματά, Βογιάνου, Κ.Μεσαρέ), προκειμένου να θεραπευτεί, όσο είναι δυνατόν, το τεράστιο πρόβλημα του πλήθους «τροχαίων συμβάντων» στις ταχείας κυκλοφορίας οδούς και για να αποκατασταθεί ο υγρότοπος Τσαμαρά δίπλα στην Λαγκάτσα.
Ο τότε Υπουργός Περιβάλλοντος, ακολουθώντας την νομιμότητα, εξέδωσε απόφαση ακύρωσής της παράνομης μελέτης και ζήτησε συνολική ΜΠΕ για ολόκληρο τον δακτύλιο. Όμως η Δημοτική Αρχή, συνεχίζοντας τις σκανδαλώδεις επιλογές του παρελθόντος, προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα και να ακυρωθεί η Υπουργική Απόφαση. Το ΣτΕ, δικαιώνοντας τον αγώνα των πολιτών απέρριψε την Αίτηση του Δήμου και ο Δήμος απέσυρε την Αίτηση Ακύρωσης. Έκτοτε, με «περίτεχνες» μεθοδεύσεις οι επικεφαλής τοπικοί άρχοντες και των 3 επιπέδων αποπειρώνται να παρακάμψουν τη νομιμότητα και ξανα-ενέκριναν φωτοτυπία της ακυρωθείσας Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων! Το θέμα έφτασε μέχρι και την Ελληνική Βουλή αλλά οι αρμόδιοι αντί να υπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον και τις ανάγκες των πολιτών συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο.
Μετά από αυτό, το 2019, οι κάτοικοι προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, αποκαλύπτοντας τη μεθόδευση και ζητώντας να ξανα-ακυρωθεί η… ακυρωθείσα Μελέτη! Ορίστηκε δικάσιμος για το 2019 (!!!) και από τότε έχουν δοθεί (6!!!) αναβολές, που δεν ζητήσαμε εμείς. Η τελευταία δόθηκε στις 16-3-2022 για 21-9-2022(!!!), για όταν δηλαδή θα έχουν πιθανώς προλάβει να τσιμεντώσουν τον υγρότοπο δημιουργώντας τετελεσμένα.
Δεν υπήρχε λοιπόν πλέον άλλη διέξοδος παρά η επίκληση της νομιμότητας σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο. Πριν 10 ημέρες, ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος, η Επιτροπή Κατοίκων Κ.Μεσαρέ και ένας συμπολίτης μας με ειδίκευση στην προστασία του περιβάλλοντος και στην τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας προσφύγαμε στα αρμόδια όργανα της χρηματοδοτούσας Ε.Ε. καταγγέλλοντας τις πρωτοφανείς μεθοδεύσεις που θα τεμαχίσουν παράνομα τον αστικό ιστό χωρίς προβλέψεις ασφάλειας για τους πολίτες αλλά και ό,τι απέμεινε από το παραλίμνιο οικοσύστημα στην περιοχή αυτή, ζητώντας την έγκαιρη παρέμβασή τους.
Προκαλεί θλίψη και ερωτηματικά το γεγονός πως ο Δήμος, η Περιφέρεια και η Αποκεντρωμένη Διοίκηση στάθηκαν εχθρικά στην ρητή εντολή της Υπουργικής Απόφασης και του ΣτΕ για την προστασία των πολιτών και του περιβάλλοντος από περαιτέρω υποβάθμιση. Είναι αδιανόητο να αρνούνται πεισματικά νόμιμες, κοινά αποδεκτές και ωφέλιμες για την πόλη λύσεις με ευρωπαϊκά προγράμματα, με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης του δακτυλίου, «καίγοντας» και αυτή την ευκαιρία που τους έδωσε η ανωτέρω Υπουργική Απόφαση για την βελτίωση των εγκληματικών εμπνεύσεων αστικών οδών Γεννηματά, Βογιάνου, Κ.Μεσαρέ και της πολυαίμακτης «Περιφερειακής» οδού.
Είναι άραγε τόσο υπερήφανοι για τις κάθε μορφής παρανομιών κατά την κατασκευή των οδών του υπάρχοντος δακτυλίου και από τις ολέθριες επιδόσεις του που σωρεύει δεκάδες τροχαία με νεκρούς και τραυματίες κάθε χρόνο και επαναλαμβάνουν τις ίδιες «μεθόδους»;
Θα έχουν κάνει το καθήκον τους αν καταφέρουν να αποτελειώσουν ακόμη έναν υγρότοπο (βλέπε σχετικές δορυφορικές εικόνες του Τσαμαρά τα έτη 2009-2016 με πρόσφατα μπαζώματα και επακόλουθη υπερχείλιση) αντί να σχεδιάσουν, σύμφωνα με σύγχρονες ευρωπαϊκές προδιαγραφές, μία πράσινη υποδομή αποτροπής πλημμυρών και νησίδα βιοποικιλότητας τώρα που η κλιματική αλλαγή μας χτυπάει δυνατά την πόρτα;“.
