Ο Βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής, κ. Χρήστος Γκόκας, στην Ομιλία του στην Κοινή Συνεδρίαση των Επιτροπών, Παραγωγής και Εμπορίου, Οικονομικών, Κοινωνικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων για το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0», και την Ενημέρωση από τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών κ. Σκυλακάκη, τόνισε ότι στόχος και φιλοδοξία του Εθνικού σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας Ελλάδα 2.0, πρέπει να είναι ο μετασχηματισμός της Ελληνικής οικονομίας, ώστε αυτή να ανασυγκροτηθεί, να γίνει ανθεκτική, να στηρίξει την κοινωνία, αλλά και οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, για την αποτελεσματική διαχείριση των πόρων που συνοδεύουν αυτό το Σχέδιο.
Ειδικότερα, επεσήμανε ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα θα έπρεπε να αφορά όλη την κοινωνία, να αφορά ολόκληρη την Ελλάδα και όλους τους Έλληνες, με ολοκληρωμένο διάλογο και στην κοινωνία και στη Βουλή. Με Διάλογο με τους παραγωγικούς και επαγγελματικούς φορείς, με την Αυτοδιοίκηση, τους Δήμους και την Περιφέρεια , που ωστόσο, δεν υπήρξε.
Συνεχίζοντας, τόνισε ότι η Κυβέρνηση έθεσε ως μοναδική προτεραιότητα την γρήγορη απορρόφηση Πόρων, , και χαρακτηριστικά ανέφερε “…Το Σχέδιο που συζητάμε δεν έχει σίγουρα Περιφερειακή διάσταση, ούτε Παραγωγική. Αγνοεί τον Πρωτογενή Τομέα, περιορίζεται σε αόριστες αναφορές, όπως αγνοήθηκε ο Πρωτογενής Τομέας και στο πλαίσιο στήριξης των πληττόμενων κλάδων από την πανδημία Υπάρχουν, ή λίγες, συγκεκριμένες αλλά αποσπασματικές αναφορές, ή πολλές, αόριστες περιγραφές για ολόκληρους άξονες δράσεων…”
Πιο συγκεκριμένα, σημείωσε ότι, πέρα από τα προβλήματα και τους αποκλεισμούς των μικρομεσαίων επιχειρήσεων λόγω των τραπεζικών κριτηρίων από τις χρηματοδοτήσεις επενδύσεων, δεν υπάρχει πρόβλεψη για τις υποδομές στήριξης για τη λειτουργία τους, όπως τα Βιομηχανικά και Αγροτικά Πάρκα, όπως στην Άρτα, που δεν υπάρχει καμία τέτοια υποδομή, επισημαίνοντας ότι για όλους τους Τομείς πρέπει να προγραμματιστεί τουλάχιστον ένα μεγάλο έργο σε κάθε Περιφέρεια και ένα μεγάλο Έργο σε κάθε Νομό.
Αναφέρθηκε σε μια σειρά ζητημάτων έργων υποδομών που προκύπτουν , όπως η έλλειψη πρόβλεψης αξιοποίησης των γεωθερμικών πεδίων, για ενεργειακές και παραγωγικές δραστηριότητες .Επίσης για την ένταξη Αρδευτικών Έργων και των Έργων που έχουν σχέση με το Πόσιμο Νερό μέσω ΣΔΙΤ, σημείωσε ότι υπάρχει κίνδυνος για επιβάρυνση του Πρωτογενή Τομέα, των αγροτών που θα το χρησιμοποιήσουν, ενώ για το Πόσιμο Νερό, υπενθύμισε ότι το νερό είναι Δημόσιο Αγαθό, και πρέπει να παρέχεται με ασφάλεια και χαμηλό κόστος για τον καταναλωτή.
Σχετικά με την ένταξη στο Σχέδιο Ανάκαμψης μόνο των δύο Οδικών Αξόνων, του ΒΟΑΚ και του Ε65 σημείωσε ότι είναι αναγκαίοι και έρχονται με μεγάλη καθυστέρηση , ωστόσο χαρακτηριστικά σημείωσε “…Με τους άλλους Άξονες τί γίνεται; Δεν υπάρχει αναφορά γιατί δεν εντάσσονται και τί προγραμματίζεται γι‘ αυτούς. Τί απαντάτε στους φορείς της Ηπείρου για την ανάγκη της ολοκλήρωσης της Ιόνιας Οδού, με τη διευρωπαϊκή σύνδεση μέχρι την Κακαβιά; Ένα Έργο αυτοκινητοδρόμου με Εθνική σημασία, για το οποίο συζητούνται σχεδιασμοί υποβάθμισης, άρα εγκατάλειψής του; Σε ποιο Πρόγραμμα θα ενταχθεί…”
Επί πλέον, αναφερόμενος στην πρόβλεψη αναβάθμισης του σιδηροδρομικού δικτύου( Γραμμή Πειραιάς – Θεσ/νίκη) και τον ψηφιακό μετασχηματισμό του ΟΣΕ, αντίστοιχα αναρωτήθηκε “… Δεν είναι ούτε τώρα η ώρα να μιλήσουμε για την επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου, στην Πελοπόννησο, στην Δυτική Μακεδονία, την Ήπειρο, μέχρι το Λιμάνι της Ηγουμενίτσας;…”
΅Επίσης, αναφέρθηκε και στις επενδύσεις 107 εκατ. Ευρώ στα 13 Περιφερειακά Αεροδρόμια της fraport και αναρωτήθηκε γιατί επωμίζεται το κράτος όλο αυτό το κόστος. Ενώ για το διαλειτουργικό σύστημα ηλεκτρονικών διοδίων ανέφερε ότι είναι χρήσιμο, αλλά είναι περισσότερο αναγκαία η αναλογική χρέωση διοδίων με προσιτή τιμή και δίκαιο τρόπο, ιδιαίτερα για τοπικές μετακινήσεις.
Κλείνοντας τόνισε όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της απουσίας ενός όχι μόνο ολοκληρωμένου αλλά και στοιχειώδους έστω διαλόγου και διαβούλευσης, για το Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης. Αλλά και της απουσίας ενός ολοκληρωμένου Σχεδίου Αξιοποίησης όλων των Πόρων, 90 και πλέον δις, της επόμενης 7ετίας. Και σημείωσε ότι η Κυβέρνηση προχωρά, χωρίς συναίνεση ή Εθνική συνεννόηση, με ένα σχέδιο, με δική της ευθύνη, που δεν αξιοποιεί τους σημαντικούς αυτούς πόρους, τη σημαντική αυτή ευκαιρία προς όφελος της κοινωνίας και της μακροπρόθεσμης αναπτυξιακής προοπτικής για τη χώρα μας.
