Την μνήμη των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας στους μαρτυρικούς Λιγκιάδες τίμησε ο Δήμος Ιωαννιτών με τις εκδηλώσεις που κορυφώθηκαν το πρωί της Κυριακής.
Φέτος συμπληρώνονται 78 χρόνια από την ημέρα που τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής σκόρπισαν τον θάνατο και την φωτιά.
Το πρωί τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου και ακολούθησαν στο χώρο του μνημείου προσκλητήριο νεκρών και κατάθεση στεφάνων.
Στις εκδηλώσεις μνήμης παρέστησαν o Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Λευτέρης Οικονόμου ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης, ο Υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργος Αμυράς, ο βουλευτής Ιωαννίνων Σταύρος Καλογιάννης, η βουλευτής Ιωαννίνων Μερόπη Τζούφη, ο Περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης, ο Γενικός Πρόξενος της Αλβανικής Δημοκρατίας στα Ιωάννινα, ο Διοικητής της 8ης Μεραρχίας, η επίτιμη Πρόξενος της Γερμανίας στην Ήπειρο, εκπρόσωποι μαρτυρικών χωριών, πολιτικών κομμάτων, της αστυνομίας, του στρατού και της πυροσβεστικής, του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, περιφερειακών και δημοτικών παρατάξεων, αντιδήμαρχοι, δημοτικοί, καθώς και περιφερειακοί σύμβουλοι και άλλοι.
Παρών και ο μοναδικός επιζών της γερμανικής θηριωδίας Παναγιώτης Μπαμπούσκας.
Η κεντρική ομιλία έγινε από τον Δήμαρχο Ιωαννίνων Μωυσή Ελισάφ, ο οποίος σημείωσε ότι την 3η Οκτωβρίου του 1943 συντελέστηκε η ερήμωση ενός χωριού, των Λιγκιάδων, αλλά την ίδια μέρα συντελέστηκε και το όνειδος ολόκληρου του δυτικού πολιτισμού.
Ακολούθως αναφέρθηκε στη σημασία της μνήμης: «Ναι, οφείλουμε σήμερα να θυμηθούμε και να θυμίσουμε.
Δεν θα περιοριστώ όμως σ΄ αυτά. Η συνεχής επανάληψή τους είναι χρέος μας. Βοηθά στην αντιμετώπιση της καταστροφικής επέλασης της λησμοσύνης. Συντελεί όμως και στην τυποποίηση, η οποία, αναγκασμένη να εστιάζει την προσοχή στα γεγονότα, παρακάμπτει ή αποσιωπά τις καταγωγικές ρίζες των γεγονότων. Και, ίσως, το ακόμη χειρότερο: Δεν φωτίζει και τις ενδεχόμενες συνέπειες αυτού του ανοσιουργήματος, συνέπειες που δεν αφορούν μόνον στην επόμενη γενιά, αλλά και στις επόμενες».
«Τη μοιραία εκείνη μέρα του΄43, εκτός από τους «μεγάλους πρωταγωνιστές» και υπεύθυνους, που άλλωστε δεν ήταν και παρόντες, υπήρχαν και «οι μικροί τροχοί» «της μηχανής του θανάτου» και που, υποτίθεται, ήταν και ανεύθυνοι. Ήταν εκεί, καλοντυμένοι και σιδερόφρακτοι. «Αθώοι» και «ανυποψίαστοι». Ο επιλοχίας που σχεδίαζε, ο λοχίας που πρόσταζε, ο δεκανέας που διαμεσολαβούσε. Αλλά και η πληθώρα των στρατιωτών Ήταν όλοι τους εκεί. Οι «μικροί τροχοί» που «υπηρετούσαν» με συνέπεια τη μηχανή του θανάτου. Που εκτελούσαν «ευσυνείδητα» το «καθήκον» τους. Και βιάζονταν ανυποψίαστοι να το τελειώσουν. Ήταν εκεί όλοι. Βολεμένοι στους εαυτούς τους» σημείωσε χαρακτηριστικά ο κ. Ελισάφ και συνέχισε: «Τι συνέβη και οι απλοί αυτοί «άνθρωποι», «οι μικροί τροχοί της μηχανής του θανάτου» έγιναν τέρατα. Και εξαφάνισαν μέσα σε μια μέρα, κάθε ίχνος, έστω και δισταγμού ακόμη, που θα υποδήλωνε ότι κάποτε ήταν και αυτοί άνθρωποι. Τι συνέβη και οι Λιγκιάδες παραδόθηκαν στη φωτιά και το τσεκούρι σε μια μέρα. Που ακριβώς θα εντοπίσουμε την καταγωγική ρίζα αυτού του αποτρόπαιου μετασχηματισμού;
Στην ώρα προφανώς που οι Γερμανοί πολίτες υιοθέτησαν το ανήκουστο και ανεύθυνο: Να πράττουν ελεύθερα το προαποφασισμένο. Ή, όπως περιεκτικά το διατύπωσε πρόσφατα ο Johann Chapoutot με το βιβλίο του «Ελεύθερος να υπακούς: Το μάνατζμεντ από το ναζισμό μέχρι σήμερα».
Η «λογική» του κοινωνικού δαρβινισμού εμπλουτισμένη με στοιχεία ευγονισμού και ρατσισμού οδήγησε την αποτρόπαια και απολιθωμένη σκέψη του παρανοϊκού δικτάτορα σ΄ έναν κανόνα και εκείθεν στο δόγμα που οδήγησε στο θάνατο της σκέψης.
Εκεί παίχτηκε και η μοίρα των Λιγκιάδων. Αλλά και του κόσμου όλου…».
«Με βάση την αρχή αυτή το χρέος του νέου αιώνα που ήδη διανύουμε είναι να αντιστρέψουμε τη σειρά και αντί τα μέσα να υπηρετούν ανεύθυνα τους στόχους να προτάξουμε τους στόχους που θα καλούνται να υπηρετούν τα μέσα της επιστήμης, της τεχνογνωσίας, της τεχνολογίας, αλλά και της δύναμης. Στόχους που συμφιλιώνουν την ομοιότητα με τη διαφορά, το ατομικό καλό με το συλλογικό καλό και εν τέλει το αληθινό με το καλό.
Και αυτό είναι το διαρκές χρέος όλων μας . Ώστε να μη ξαναζήσουμε για μια ακόμη φορά Λιγκιάδες» κατέληξε ο Δήμαρχος στην ομιλία του.
Ο Λ. Οικονόμου
«Οι θύλακες του φασισμού είναι προσβολή στους αγώνες του ελληνικού λαού, στους νεκρούς μας και τις πανανθρώπινες αξίες που δίδαξε ο Ελληνισμός», δήλωσε μεταξύ άλλων ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Λευτέρης Οικονόμου, ο οποίος βρέθηκε σήμερα Κυριακή, στο χωριό Λιγκιάδες Ιωαννίνων, εκπροσωπώντας την κυβέρνηση στις εκδηλώσεις «Μνήμης για το Ολοκαύτωμα των Λιγκιάδων τον Οκτώβριο του 1943», κατά το οποίο στρατιώτες Γερμανοί εκτέλεσαν 92 κατοίκους, σε αντίποινα για την δολοφονία Γερμανού αξιωματούχου από τις δυνάμεις του ΕΔΕΣ.
Ειδικότερα, ο κ. Οικονόμου, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τα περιστατικά των τελευταίων ημερών (σ.σ. στην Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης) και αν πρέπει σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος της χώρας να στείλει ένα σαφές μήνυμα σε αυτούς που κάνουν λόγο για αναβίωση του φασισμού, ανέφερε:
«Ο πολιτικός κόσμος αλλά και σύσσωμη η ελληνική κοινωνία στέλνει συνεχώς ένα διαρκές μήνυμα ενάντια στον φασισμό και ειδικότερα η ελληνική κοινωνία δεν υπήρξε στο παρελθόν, δεν υπάρχει σήμερα αλλά ούτε στο μέλλον, διατεθειμένη να επιτρέψει να εκκολαφθούν θύλακες του φασισμού στην Ελλάδα. Είναι προσβολή στους αγώνες του ελληνικού λαού, προσβολή στους νεκρούς μας, προσβολή σε όλους μας και στις πανανθρώπινες αξίες που ο Ελληνισμός δίδαξε σε όλη την οικουμένη διαχρονικά».
Ο υφυπουργός στο πλαίσιο του εορτασμού, παρέστη στην επιμνημόσυνη δέηση, στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου και κατέθεσε στεφάνι στο Μνημείο Ολοκαυτώματος Λιγκιάδων.
Ακολούθως, προέβη στην εξής δήλωση: «Σήμερα βρισκόμαστε στο μαρτυρικό χωριό των Λιγκιάδων για να αποτίσουμε φόρο τιμής στα τραγικά θύματα της εποχής εκείνης, στους δολοφονηθέντες αγρίως από τα ναζιστικά στρατεύματα Κατοχής. Είναι μία μέρα στην οποία ο Ελληνισμός στέλνει ένα μήνυμα βροντερό ότι ξέρει να αγωνίζεται και θα αγωνίζεται ενάντια στον φασισμό, δεν ξεχνά αλλά συγχωρεί. Είναι όμως παράλληλα και μία μέρα όπου όλοι οι Έλληνες μέσα σε ένα πνεύμα εθνικής ομοψυχίας στέλνουμε ένα μήνυμα προς κάθε επιβουλέα της εθνικής μας κυριαρχίας ότι γνωρίζουμε από θυσίες κι είμαστε έτοιμοι, αν χρειαστεί ξανά, να διασφαλίσουμε την εθνική μας κυριαρχία και τις αξίες της ελευθερίας και της δημοκρατίας που πανανθρώπινα ο Ελληνισμός δίδαξε. Αιωνία τους η μνήμη».
