Μετρούν το όποιο πολιτικό κόστος από τη σύγκρουση με τους εργαζόμενους με τη ΔΕΥΑΙ οι παρατάξεις του Δήμου Ιωαννιτών, μέσα από την αναγκαστική εφαρμογή της απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ιωαννίνων για την εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου και στους εργαζόμενους της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης Αποχέτευσης Ιωαννίνων και ήταν χαρακτηριστική η στάση τους στο αποψινό δημοτικό συμβούλιο, λίγες μέρες μετά την με ένταση συνεδρίαση του Δ.Σ. της επιχείρησης και τη λήψη μιας ομόφωνης απόφασης.
Ήταν χαρακτηριστικό πως τόσο ο Δήμαρχος όσο και ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης δε βιάστηκαν να τοποθετηθούν για το θέμα και πρώτος το έκανε ο πρόεδρος της Επιχείρησης, Άρης Μπαρτζώκας. Η συζήτηση θα γίνονταν αναπόφευκτα, αλλά προκλήθηκε και από τις ερωτήσεις που κατέθεσε ο Χρήστος Πατσούρας από την ΑΡΠΙ, ο μοναδικός που τάχτηκε ανοιχτά στο πλευρό των εργαζομένων, θεωρώντας πως τα προβλήματα της ΔΕΥΑΙ δεν ξεκινούν από τους υψηλούς μισθούς αλλά από την προβληματική λειτουργία της επιχείρησης, τη σπατάλη του νερού, τη μη δρομολόγηση σημαντικών έργων κτλ. Συνέδεσε επίσης τις μειώσεις των μισθών του προσωπικού της ΔΕΥΑΙ με τις σχεδιαζόμενες μειώσεις στα τιμολόγια και το σημείο αυτό που διέψευσε κατηγορηματικά, ήταν η εκκίνηση της απάντησης του κ. Μπαρτζώκα. Ο τελευταίος ξεκαθάρισε αρκετές φορές πως ουδείς από τη διοίκηση της ΔΕΥΑΙ δε συνέδεσε με την τιμολογιακή πολιτική της επιχείρησης την απόφαση του Εφετείου σχετικά με τον τρόπο μισθοδοσίας. Οι οριστικές αποφάσεις της Δικαιοσύνης είναι υποχρεωτικό να εφαρμοστούν έλεγε απόφαση και η εργαζόμενοι της ΔΕΥΑΙ ανήκουν στο ενιαία μισθολογίο είναι υποχρεωτικό να εφαρμοστούν, τόνισε ο κ. Μπαρτζώκας και εξήγησε πως αυτό που ουσιαστικά ετέθη προς συζήτηση στο τελευταίο Δ.Σ. ήταν η αναδρομικότητα της απόφασης της Δικαιοσύνης για τα χρόνια από το 2012-2013 και εντεύθεν. Αυτό θα σημάνει την επιστροφή μεγάλων ποσών που εισπράχθηκαν από τους εργαζόμενους της ΔΕΥΑΙ και αυτό εισηγήθηκαν ερμηνεύοντας τη δικαστική απόφαση, οι τέσσερις δικηγόροι που συμβουλεύουν τη δημοτική αρχή στο θέμα αυτό.
Ο κ. Μπαρτζώκας υποσχέθηκε η διοίκηση της ΔΕΥΑΙ να καταβάλει κάθε προσπάθεια ώστε να είναι όσο το δυνατόν ελαφρύτερο το φορτίο προς τους εργαζόμενους, για παράδειγμα με πάρα πολλές δόσεις αλλά αυτή η κουβέντα θα γίνει σε επόμενη φάση. Άμεσα θα γίνει μια συζήτηση ή ειδική συνεδρίαση για τη ΔΕΥΑΙ, κατά την οποία θα ληφθούν οι δύσκολες αποφάσεις για τη δημοτική επιχείρηση.
Ο Θωμάς Μπέγκας αρνήθηκε τον όρο “αντιπαράθεση” ή “διένεξη” μεταξύ διοίκησης και εργαζομένων, όταν μιλάμε για την τήρηση της νομιμότητας και την εφαρμογή της δικαστικής απόφασης. “Η έννοια της διένεξης και της αντιπαράθεσης μπήκε στο δημόσιο διάλογο ως προϊόν αντίληψης που καλλιέργησε η δημοτική αρχή, μιας ψευδής αίσθησης περί δυνατότητας συμβιβασμού μεταξύ της διοίκησης και των εργαζομένων. Πώς μπορούμε να μιλάμε για συμβιβασμό όταν μιλάμε για την εφαρμογή της νομιμότητας;” σημείωσε ο κ. Μπέγκας και ευχήθηκε το αποτέλεσμα της ερμηνείας της δικαστικής απόφασης να δημιουργήσει το λιγότερο κακό στους εργαζόμενους…
Η Τατιάνα Καλογιάννη δήλωσε πως η παράταξη της επιθυμεί την εργασιακή ειρήνη και την καλύτερη δυνατή συνεργασία και επικοινωνία μεταξύ εργαζομένων της ΔΕΥΑΙ και της διοίκησης και ζήτησε όλα τα σχετικά έγγραφα πριν γίνει η συζήτηση για τη ΔΕΥΑΙ.
Ο Λάζαρος Νάτσης υποστήριξε πως δε μπορεί να γίνει πρόχειρη συζήτηση όταν όλα τα μεγάλα θέματα της ΔΕΥΑΙ είναι σε εκκρεμότητα και συνεχώς προστίθενται καινούργια. Ο Χρήστος Πατσούρας ζήτησε να διασφαλιστεί το δημόσιο κοινωνικό αγαθό που είναι το νερό, με τον εκσυγχρονισμό της επιχείρησης και με ουσιαστικά έργα. Τέλος, ο Νίκος Γκόντας επέμεινε πως το μέγα ζητούμενο για τη ΔΕΥΑΙ είναι να υπάρξει ειρήνευση που είχε διασαλευτεί όλα τα προηγούμενα χρόνια, είπε δε πως για να σταματήσει η βεντέτα και χρειάζονται και οι δύο.
Κλείνοντας τη συζήτηση ο Δήμαρχος Μωυσής Ελισάφ σημείωσε πως η εργασιακή ειρήνη δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη διασάλευση της νομιμότητας και πως η συζήτηση στο Δ.Σ. ήταν η εφαρμογή μιας αμετάκλητης εφετιακής απόφασης που δεσμεύει όλους. Αυτό που τόνισαν οι νομικοί σύμβουλοι ήταν αυτό που έπρεπε να συμβεί για να διασφαλιστεί η νομιμότητα, η αξιοπιστία της επιχείρησης και το δημόσιο συμφέρον. “Αυτή η διασφάλιση της ακεραιότητας και του δημόσιου χαρακτήρα του νερού εξαρτάται από το πόσο υγιής είναι η επιχείρηση. Αν η επιχείρηση δεν εφαρμόζει τη νομιμότητα, ναρκοθετεί το δημόσιο χαρακτήρα της” κατέληξε.
