Όχι πως ήταν κάτι κρυφό ή άγνωστο…
Αλλά να. Τώρα με το κόμμα του Κασιδιάρη ήρθε μια ακόμη επιβεβαίωση.
Ένας επίδοξος αρχηγός από τον χώρο της Δικαιοσύνης φεύγει, ένας επίδοξος αρχηγός από το Στράτευμα έρχεται.
Για την αρχηγία του.
Δύο «χώροι» στους οποίους η ακροδεξιά έχει βαθειά τις ρίζες της.
Διαχρονικά δυστυχώς.
Ουδέν λάθος αναγνωρίζεται…
Είμαι της άποψης αυτής. Καθαρά πράγματα.
Ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου.
Αυτό το λέω για τον Μυλωνάκης της Ελληνικής Λύσης και για τους κάθε μυλωνάκηδες.
Τέσσερα χρόνια βουλευτής στο κόμμα του Βελόπουλου δεν σε πείραξε που έδινες και πεντακόσια μαύρα κάθε μήνα.
Τώρα που απομακρύνθηκες από αυτό ψάχνεις να βρεις που πήγαν τα λεφτά.
Εντάξει τώρα.
Ξέρει από ανοχή
Για Κυβέρνηση ανοχής μας μίλησε τελευταία ο κος Αλέξης Τσίπρας.
Μας το ξεφούρνισε και αυτό.
Αλλά τώρα που το σκέπτομαι πιο ψύχραιμα καταλαβαίνω τι λέει.
Μια και το κόμμα του πέρασε από αυτή την φάση.
Κυβέρνησε το τελευταίο διάστημα όχι σε συνεργασία με τους ΑΝΕΛ αλλά με την ανοχή των ΑΝΕΛ.
Των ακροδεξιών του Πάνου Καμμένου.
Οπότε ο κος Τσίπρας ξέρει από ανοχή.
Για την αντοχή του έλληνα πολίτη δεν ξέρω αν είναι γνώστης.
Προοδευτική συνεργασία
Όταν την έχουμε ανάγκη την επικαλούμαστε.
Όταν έχουμε το πάνω χέρι την ξεχνάμε.
Για την καθημερινά διατυπωμένη πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ περί κυβέρνησης προοδευτικής συνεργασίας ομιλώ.
Αυτό το διάστημα που βλέπει τα κουκιά να μην βγαίνουν αναζητά προοδευτικούς συνεργάτες.
Όταν ήθελε πατερίτσα για να κυβερνήσει είχε βρει τον ακροδεξιό Καμμένο.
Θα θυμάστε φαντάζομαι τις αγκαλιές το βράδυ των εκλογών στον εξώστη του ΣΥΡΙΖΑ.
Εγώ τις θυμάμαι και δύσκολα τις ξεχνάω.
Μπερδεύουν τον κόσμο
Είναι σαφές ότι η βασική δεξαμενή από την οποία είχε αντλήσει στο παρελθόν δεκάδες χιλιάδες ψήφους ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή του ΠΑΣΟΚ.
Από την ίδια δεξαμενή θέλει να πάρει όσους ακόμη μπορεί.
Και πιέζει για συνεργασίες παρά το γεγονός ότι ξέρει πως δεν θα είναι πρώτο κόμμα και ως εκ τούτου δεν θα κληθεί να κυβερνήσει ούτε με την συνεργασία του ΠΑΣΟΚ , ούτε με την συνεργασία του Βαρουφάκη.
Πόσοι πασόκοι το έχουν καταλάβει αυτό και ξεκαθάρισαν την θέση τους;
Τα βρίσκω μπροστά μου (Ι)
Όταν έλεγα από το 2015 ακόμη ότι το μεγαλύτερο πολιτικό «έγκλημα» του κου Αλέξη Τσίπρα και της παρέας του δεν είναι ότι πήρε την εξουσία με ψεύτικες υποσχέσεις προς τον ελληνικό λαό.
Δεν είναι ότι τους είπε ψέματα μπροστά στα μάτια τους.
Δεν είναι ότι έκανε κωλοτούμπες και ψήφισε και τρίτο μνημόνιο εκεί που θα έσκιζε τα δύο προηγούμενα…
Δεν είναι…
Δεν είναι…
Δεν είναι χίλια δυό ακόμη.
Το χειρότερο όλων όμως είναι ότι έκλεψε την ελπίδα του ελληνικού λαού.
Τα βρίσκω μπροστά μου (ΙΙ)
Και όταν κλέβεις την ελπίδα δεν σε εμπιστεύεται ξανά.
Αυτό παθαίνει σήμερα ο κος Τσίπρας και η παρέα του.
Δεν τους πιστεύουν.
Ότι και να λένε δεν γίνονται πιστευτοί.
Δίνοντας χώρο στον κο Μητσοτάκη (σε ποιόν; στον Κυριάκο ρε φίλε) να εμφανίζεται ως καταλληλότερος για πρωθυπουργός!!!
Μετά από τέσσερα χρόνια Πρωθυπουργός και παρόλα αυτά τον θεωρούν ως τον καταλληλότερο!!! Αν είναι δυνατόν.
Ποιος ευθύνεται για αυτό κύριε Τσίπρα και άλλοι λοιποί τεθλιμμένοι συγγενείς;
Ως συνήθως όλοι οι άλλοι εκτός από σας.
Εμφανίστηκε η Ζωή
Και εκεί που λες δεν είναι ευχάριστο αυτό το προεκλογικό κλίμα, νάσου εμφανίζεται η Ζωή.
Ποια Ζωή;
Μα η κα Κωνσταντοπούλου. Δεν την θυμάστε; Την κυρία Πρόεδρο.
Ξεχάσατε τα σόου που έχει δώσει στην Βουλή;
Ξεχνιούνται όλα αυτά με την πρώτη φορά αριστερά θα μου πείτε…
Δεν ξεχνιούνται.
«Τα έχουν συμφωνήσει και ας τσακώνονται τώρα», είπε η Ζωή για τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και το ΜΕΡΑ 25. Θα ξεγελάσουν τον λαό και στο τέλος θα συνεργαστούν.
Για να το λέει η Ζωή…
