Τα πολιτικά κόμματα έχουν μεγάλο πεδίο για να ενδιαφερθούν και να ανταγωνιστούν όπως είναι η διακυβέρνηση της χώρας κι εκφράζεται στις εθνικές εκλογές αλλά και η επιρροή στη διακυβέρνηση της Ε.Ε. κι εκφράζεται μέσω των Ευρωεκλογών. Επίσης, μπορούν να ενδιαφερθούν και για την περιφερειακή διακυβέρνηση (εκλογές για περιφερειάρχες και περιφερειακά συμβούλια).
Τα κόμματα, όμως, δεν πρέπει να ενδιαφέρονται για τις δημοτικές εκλογές. Κανένα κόμμα δεν είναι σε θέση να εκλέξει τους καλύτερους δυνατούς υποψηφίους του κάθε δήμου της χώρας και είναι αδύνατο να διαλέξουν τους καλύτερους από τους φίλους, τους οπαδούς, τους φιλικά διακείμενους στο χώρο του κόμματος. Δεν προέρχονται οι υποψήφιοι από ζυμώσεις στη βάση της κοινωνίας αλλά από «διορισμένους κομματικούς» υποψήφιους. Έτσι, τα δημοτικά κομματικά ψηφοδέλτια μένουν χωρίς ικμάδα κοινωνικής συμμετοχής. Η κομματική ανάμειξη στις δημοτικές εκλογές δεν αφήνει κανένα περιθώριο στους κομματικά ανένταχτους να σκεφτούν και να καταθέσουν υποψηφιότητα, για να μην βρεθούν αντιμέτωποι με τα πολιτικά κόμματα. Οι ανεξάρτητοι σκέφτονται ότι αν μπλέξουν με τα πίτουρα θα τους φάνε οι κότες και γι’ αυτό μένουν απέξω από τις εκλογικές διαδικασίες. Άλλωστε, τα ελληνικά κόμματα, δεν είχαν μπορέσει τόσα χρόνια να φτιάξουν ένα εθνικό σχέδιο ανάπτυξης της χώρας, ούτε σχέδιο εξόδου από την κρίση. Λέτε να είναι σε θέση να φτιάξουν 332 σχέδια διακυβέρνησης των δήμων της Ελλάδας; Ασφαλώς και είναι αδύνατον. Εμ, τότε γιατί να θέλουν να ανακατωθούν με τα δημοτικά προγράμματα και με τα δημοτικά ψηφοδέλτια;
Δεν υπάρχει κανένας λόγος.
Γίνεται όμως, μια ανεπανόρθωτη ζημιά. Δηλητηριάζονται οι τοπικές κοινωνίες στη βάση τους. Αυτό που κάνουν είναι να αυξήσουν την αντιπαράθεση και την πόλωση στη δημοτική σκηνή, στα χωριά με 18 κατοίκους, στα χωριά με ένα καφενείο που δύσκολα τα βγάζει πέρα και θέλει και πριν και μετά τις εκλογές όλους τους πελάτες, στις γειτονιές, στους συγγενείς και φίλους την περίοδο μάλιστα που χρειάζονται συναινέσεις για να λυθούν τα μεγάλα προβλήματα των χωριών και των δήμων.
Επομένως, τα πολιτικά κόμματα καλά θα κάνουν να πάψουν να ονειρεύονται να εκλέξουν κομματικούς υποψηφίους δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους αλλά πρέπει να αφήσουν τις τοπικές κοινωνικές δυνάμεις να αναδείξουν τους καλύτερους δημοτικούς άρχοντες και δημοτικούς συμβούλους.
Όσοι λοιπόν ενδιαφερόμαστε για δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους που να είναι ικανοί να λύσουν τα προβλήματα των δήμων μας, καιρός είναι να σκεφτούμε για δημάρχους και δημοτικούς συμβούλους μακριά από κομματικές δουλειές, για ανεξάρτητους, για αυτούς που θα λύσουν προβλήματα των δημοτών τους κι όχι των κομμάτων τους… Τα κόμματα μέτρησαν τις δυνάμεις τους πριν ένα μήνα. Ας τις ξαναμετρήσουν στις ευρωεκλογές και στις βουλευτικές εκλογές. Τώρα προτεραιότητα έχουν οι άνθρωποι και τα προβλήματά τους… τα κόμματα πρέπει να υπηρετούν τους πολίτες κι όχι οι πολίτες τα κόμματα…
*Ηλίας Ι. Ζαΐμης
