Ως μια “βαθιά ταξική επιλογή για τα δημόσια ΑΕΙ” χαρακτηρίζει με δήλωσή της η βουλευτής Ιωαννίνων της Νέας Αριστεράς Μερόπη Τζούφη της διαγραφές, εν μέσω εορτών, εκατοντάδων χιλιάδων φοιτητών, επισημαίνοντας ότι νέα χρονιά ξεκίνησε με ένα κυνικό μήνυμα προς τους φοιτητές: όποιος δεν αντέχει, διαγράφεται. Με 308.605 διαγραφές, η κυβέρνηση, σημειώνει, εφαρμόζει μια πολιτική κοινωνικής εκκαθάρισης στα δημόσια Πανεπιστήμια.
Ωστόσο, προσθέτει η κ. Τζούφη, οι διαγραφές δεν λύνουν κανένα πραγματικό πρόβλημα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης. Δεν αντιμετωπίζουν την υποχρηματοδότηση, τις ελλείψεις προσωπικού, την ανυπαρξία φοιτητικής μέριμνας και στέγης. Αντίθετα, στοχοποιούν τους εργαζόμενους φοιτητές, όσους σπουδάζουν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, όσους πάλεψαν να σπουδάσουν μέσα σε συνθήκες φτώχειας, ακρίβειας, στεγαστικής κρίσης, προβλημάτων υγείας και οικογενειακών υποχρεώσεων.
Η βουλευτής της Νέας Αριστεράς χαρακτηρίζει το επιχείρημα του «κόστους» προσχηματικό, αφού οι ανενεργοί φοιτητές δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό. “Αυτό που πραγματικά ενοχλεί την κυβέρνηση είναι η ύπαρξη ενός δημόσιου Πανεπιστημίου ανοιχτού, μαζικού και κοινωνικά ζωντανού”, τονίζει και προσθέτει:
“Η επιλογή αυτή δεν είναι μεμονωμένη. Έρχεται σε συνέχεια της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, των πειθαρχικών διώξεων, της αστυνόμευσης των ΑΕΙ και της θεσμικής προώθησης των ιδιωτικών πανεπιστημίων. Είναι η ίδια στρατηγική: πρώτα απαξιώνεις το δημόσιο, μετά παρουσιάζεις το ιδιωτικό ως τη «μόνη λύση». Η κυβέρνηση, επισημαίνει η κ. Τζούφη, επιδιώκει ένα Πανεπιστήμιο πειθαρχημένο, με φοιτητές που «τρέχουν και δεν φτάνουν», με τη διαγραφή να αιωρείται διαρκώς ως απειλή και την καταστολή ως απάντηση στις αντιδράσεις. Όχι έναν χώρο γνώσης, δημοκρατίας και κοινωνικής κινητικότητας”.
Η Νέα Αριστερά, καταλήγει η βουλευτής, στέκεται απέναντι σε αυτή την πολιτική. Υπερασπίζεται το δημόσιο Πανεπιστήμιο ως κοινωνικό δικαίωμα και όχι ως προνόμιο. “Γιατί η Παιδεία δεν είναι κόστος – και οι ζωές των νέων δεν είναι «παράπλευρες απώλειες» μιας ιδεοληπτικής και νεοφιλελεύθερης ατζέντας”.
