“Φυγόδικος δεν ήμουν” της Ισμήνης Καρυωτάκη από το ΔΗΠΕΘΕ

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ιωαννίνων παρουσιάζει την παραγωγή της Κεντρικής Σκηνής για τη σεζόν 2025-2026. Το βραβευμένο με Κρατικό Βραβείο μυθιστορήματος 2023 (εκδόσεις Ποταμός) βιωματικό αριστούργημα της γιαννιώτισσας συγγραφέως Ισμήνης Καρυωτάκη, “Φυγόδικος δεν ήμουν”, διασκευάζεται για το θέατρο και ανεβαίνει στη σκηνή του Καμπέρειου σε μια παράσταση κινηματογραφικής σύλληψης, γεμάτη σασπένς, ανατροπές και πικρό χιούμορ. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Κωνσταντίνος Μάρκελλος (Δυο Πορτοκάλια για τα Χριστούγεννα).

Πρωταγωνιστούν η Μπέτυ Λιβανού, η Ελένη Στεργίου και ο Λάζαρος Βαρτάνης.

Η πρεμιέρα θα δοθεί στις 12 Μαρτίου (21:00).

Τα Γιάννενα, οι μαρκίζες του σινεμά «Ορφέας» και οι νουγκατίνες απ’ το «Διεθνές», η ετήσια παρέλαση της 21^{^ης} Φεβρουαρίου και η επίσκεψη της Βασίλισσας Φρειδερίκης το ’48 στην Κόνιτσα, η Χαράδρα του Αώου κι ένα σιδερένιο του γεφύρι, οι δύσβατες κορφές της Νεμέρτσικας και ένα γυναικείο μοναστήρι της Ηπείρου, ένας θυμόσοφος τσοπάνης που κατέχει τα σημάδια για τα περάσματα των βουνών και ένας Ρουμάνος τραυματίας πολέμου, που υπόσχεται στη νοσοκόμα του μια μυθιστορηματική ζωή σε έναν μακρινό τόπο με το εξωτικό όνομα Σάτου Μάρε, συνθέτουν τον καμβά μιας βαθιά ανθρώπινης και συγκινητικής ιστορίας, που με τη βραδυφλεγή και αγωνιώδη πλοκή της (σε τέμπο «αργόσυρτου τραγουδιού πωγωνίσιου», όπως θα ΄λεγε η συγγραφέας της), αιχμαλωτίζει τον θεατή, κρατώντας το ενδιαφέρον του αμείωτο από την πρώτη ως την τελευταία ανάσα.

Η υπόθεση του έργου

Αύγουστος 1972. Ένας πολιτικός κρατούμενος της χούντας, έπειτα από έμφραγμα, οφειλόμενο στον άγριο ξυλοδαρμό του, παίρνει άδεια λίγων μηνών από τη φυλακή. Μαζί με την ερωμένη του φτάνουν στην πατρίδα της, την Ήπειρο, με απώτερο σκοπό μια λυτρωτική έξοδο από τη χώρα. Λίγο πριν το πέρασμα των συνόρων κι εξαιτίας απρόβλεπτων καιρικών συνθηκών, τα σχέδιά του(ς) θα ματαιωθούν. Η κοπέλα θα προσφέρει στον αγαπημένο της καταφύγιο στο σπίτι των βασιλόφρονων προγόνων της, στην πλησιέστερη κωμόπολη, την Κόνιτσα, στην κεντρική πλατεία της οποίας -εκεί που άλλοτε έστεκε ο ανδριάντας της Αυτής Μεγαλειότητας της Φρειδερίκης- δεσπόζει πλέον η αφίσα της Ζωής Λάσκαρη και της προκλητικής για τα ήθη της εποχής ταινίας Ο Κατήφορος.

Στη μεγάλη τραπεζαρία του αρχοντικού -το οποίο κατά τον εμφύλιο είχε μετατραπεί σε νοσοκομείο όπου έβρισκαν καταφύγιο και φροντίδα τραυματίες και από τα δυο στρατόπεδα- κάτω από τα κάδρα του Παύλου και της Φρειδερίκης, απέναντι από την εικόνα του Μυστικού Δείπνου κι ανάμεσα στα «σιδερωμένα» χαμόγελα περιποίησης της οικογένειας, το ζευγάρι θα δοκιμαστεί και θα επαναπροσδιορίσει τα όρια, τις προσδοκίες και τις αρχές του. Σε ένα τόσο ασταθές και ταραγμένο πολιτικό σκηνικό, με ανεπούλωτα, ακόμη, τα ατομικά και συλλογικά μετεμφυλιακά τραύματα, θα καταφέρει η συντηρητική οικογενειακή εστία να ξεπεράσει τις ιδεολογικές της αγκυλώσεις και να περιθάλψει έναν ακόμη «αντίπαλο»; Κι ο Έρωτας; Θα σβήσει (σ)τις καρδιές των «θυμάτων» του ή θα αποδειχθεί η μόνη λυτρωτική σταθερά ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο;

Συντελεστές

Διασκευή: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ & ΕΛΕΝΗ ΣΤΕΡΓΙΟΥ

Σκηνοθεσία: ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΡΚΕΛΛΟΣ

Μουσική Σύνθεση, Ηχητικός Σχεδιασμός & Ηχοτοπία: ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΥΣΙΚΟΣ

Σχεδιασμός Φωτισμών: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΟΥΝΤΡΙΧΑΣ

Σχεδιασμός Σκηνικού Χώρου & Κοστουμιών: ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΑΘΑΝΟΥ

Συνεργάτης Σκηνογράφος: ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΟΛΛΙΑΣ

Video Mapping: KΩΣΤΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ

Φωτογραφίες-Trailer: ΠΕΤΡΟΣ ΜΑΚΡΗΣ, ΚΩΣΤΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ

Γραφιστική Επιμέλεια: ΠΕΤΡΟΣ ΜΑΚΡΗΣ

Βοηθός Σκηνοθέτη-Οργάνωση Παραγωγής: ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΤΖΙΜΑΣ

Παραστάσεις