Διαβάζω την είδηση:
«…Αντιμέτωπο με ένα πρόβλημα που έρχεται από την κατασκευή του βρίσκεται τις μέρες αυτές, τις ημέρες των υψηλών θερμοκρασιών το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων.
Οι Γερμανοί που κατασκεύασαν το Νοσοκομείο προ 35 ετών περίπου με τη σύμφωνη γνώμη των υπηρεσιών του Υπουργείου Υγείας έκριναν ότι λόγω των κλιματικών συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή, δεν χρειαζόταν καθολικό σύστημα κλιματισμού στο Νοσοκομείου…».
Έτσι έκριναν γερμανοί και πολιτεία…
Και σήμερα το περιβόητο και περισπούδαστο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων λειτουργεί απλά ως φούρνος…
Το λένε και Πανεπιστημιακό να πάρει η ευχή να πάρει.
Σε φούρνο μικροκυμάτων
Και επειδή πριν από35 χρόνια σκέφτηκαν ότι το κλιματιστικό δεν είναι απαραίτητο στο βουνό, σήμερα οι ασθενείς που νοσηλεύονται εκεί είναι σαν να βρίσκονται σε φούρνο μικροκυμάτων.
Κυριολεκτικά ψήνονται στην ζέστη.
Και για σκεφτείτε όλους αυτούς τους δυστυχείς που η μοίρα τους έλαχε να νοσηλεύονται αυτές τις μέρες.
Να ψήνονται και να μην μπορούν να κάνουν κάτι.
Να μην έχουν καμία απολύτως επιλογή.
Βράζουν στο ζουμί τους οι δύστυχοι λες και βρίσκονται σε γερμανική…
Και οι εργαζόμενοι
Θα μου πείτε γιατί δεν λες και για τους εργαζόμενους κάτι.
Γιατί και αυτοί εργάζονται κάτω από δύσκολες συνθήκες.
Δεν λέω για δύο λόγους.
Το δικό τους βασανιστήριο κρατάει ένα οχτάωρο, ενώ των ασθενών είναι συνεχόμενα εικοσιτετράωρα.
Και το βασικό;
Δεν κατάλαβα. Πρώτη χρονιά εργάζονται κάτω από αυτές της συνθήκες;
Προφανώς όχι.
Οι συνδικαλιστές τους λοιπόν όλα αυτά τα χρόνια απαίτησαν την λύση του συγκεκριμένου προβλήματος….
Εγώ άλλα θυμάμαι
Γιατί εγώ άλλα θυμάμαι.
Όταν κάνανε για ψήλου πήδημα απεργίες κεντρικό τους αίτημα ήταν ΠΑΝΤΑ μα ΠΑΝΤΑ το οικονομικό.
Και τσόντα κολλούσαν κάποια άλλα θέματα.
Για να δικαιολογήσουν τον «κοινωνικό χαρακτήρα των απεργιών τους.
Ότι δήθεν αγωνίζονται για την βελτίωση των συνθηκών λειτουργίας της δημόσιας υγείας.
Σήμερα λοιπόν κοιμούνται όπως έστρωσαν.
Με την διαφορά ότι την πληρώνει και ο κοσμάκης της δικής τους αδιαφορία.
Πλάκα μας κάνουν
Και στο καπάκι η είδηση που αφορά στα κλιματιστικά του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου συνεχίζει:
«…Η Διοίκηση του νοσηλευτικού ιδρύματος αναγνωρίζοντας τα σοβαρά προβλήματα προχώρησε στην προμήθεια 50 ανεμιστήρων ενώ την Παρασκευή ολοκληρώνεται ο διαγωνισμός για την αγορά άλλων εκατό.
Πρόκειται όμως για μία λύση που δεν είναι ριζική. Στην παρούσα φάση είναι αδύνατη η τοποθέτηση και λειτουργία κλιματιστικών καθώς υπάρχει κίνδυνος να καταρρεύσει το σύνολο της εγκατάστασης ηλεκτροδότησης του νοσοκομείου.
Ωστόσο λύση για ένα μεγάλο τμήμα έρχεται μέσα από το έργο ενεργειακής αναβάθμισης που εξελίσσεται…».
Όταν δεν κάνεις σωστή διάγνωση προφανώς πας να αντιμετωπίσεις την καταιγίδα με… ομπρέλα.
Άκου αγόρασαν 50 ανεμιστήρες και θα πάρουν άλλους εκατό!!!!
Να κάνουν τι ρε παιδιά οι ανεμιστήρες; Να ανακυκλώνουν τον ζεστό αέρα;
Και θα… δροσίσουν με 150 ανεμιστήρες ένα τεράστιο κτίριο;
Πλάκα κάνουν για να μας πουν ότι κάτι κάνουν.
Με το καλημέρα
Με το καλημέρα λοιπόν έκλεισαν το παράρτημα των ΕΛΤΑ στο Θεσπρωτικό.
Όμως ξέρετε τι είναι εκείνο που με ενοχλεί αφάνταστα;
Το γεγονός ότι το λουκέτο δεν μπήκε προεκλογικά.
Γιατί η απόφαση προκειμένου να μπει λουκέτο στα ΕΛΤΑ Θεσπρωτικού ήταν ήδη ειλημμένη.
Όμως για να μην δημιουργήσουμε στην Ν.Δ. του Κυριάκου πρόβλημα προεκλογικά, αναστείλαμε το λουκέτο για μετεκλογικά.
Αυτό είναι που με ενοχλεί.
Η γαλάζια Λάκα Σούλι
Κατά τα λοιπά η γαλάζια διαχρονικά Λάκα Σουλίου περιμένει πολλά να γίνουν μπας και βάλει το κεφάλι της από το σκοτάδι.
Και θα γίνουν πολλά…
Όσα έχουν γίνει τόσα χρόνια τώρα.
Εκείνο που δεν κατάλαβαν είναι ότι δεν αρκεί να είναι δεξιός και ολίγον βασιλικός κάποιος για να μην έχει προβλήματα.
Αντίθετα θα έλεγα.
Αν είσαι δεδομένα δεξιός και δεδομένα ολίγον βασιλικός τότε είσαι δικός τους από χέρι και δεν σε υπολογίζει κανείς τους.
Χρόνια τώρα
Γιατί η Λάκα Σουλίου ήταν χρόνια τώρα και δεξιά και ολίγον με τον βασιλιά.
Θα μου πείτε και τι κατάλαβαν…
Τίποτε δεν κατάλαβαν είναι η απάντησή μου.
Τόσα χρόνια υποβαθμισμένοι αλλά φαίνεται ότι το έχουν συνηθίσει.
Εκεί πίσω τον κόσμο.
Χωρίς καμία απολύτως προοπτική.
Και προφανώς χωρίς κανένα σχεδιασμό.
Κατά τα άλλα ψωμί, ελιά και Κώτσιο βασιλιά που λέγανε…
