Η αλήθεια ήταν ότι χρειαζόταν μια τέτοια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση η Ν.Δ. και ο Μητσοτάκης προσωπικά.
Χρειαζόταν ένα μάθημα από τον κόσμο για να μπορέσει να προσγειωθεί στην γη.
Γιατί η έπαρση που τον κατέβαλε μετά τον θρίαμβο της πρώτης Κυριακής ήταν προκλητική.
Και ο κόσμος την κατάλαβε. Την ένιωσε.
Και όπως αποδείχτηκε τον ενόχλησε.
Οπότε αντέδρασε.
Αυτή είναι η αρχή
Γιατί πραγματικά το μήνυμα που έστειλε ήταν ξεκάθαρο.
Και νομίζω ότι αυτό ήταν μόνο η αρχή.
Προφανώς η μεγάλη νίκη της Ν.Δ. και του ιδίου προσωπικά στις εθνικές εκλογές επικοινωνήθηκε υπέρ του δέοντος.
Γεγονός που ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά ενός αμήχανου έως αδιάφορου μέχρι τότε κόσμου.
Ο οποίος ξύπνησε από τον λήθαργο, αφυπνίστηκε και έδωσε την απάντησή του.
Ηχηρή. Και ήταν μόνο η αρχή.
Από τους δικούς του
Και το χειρότερο από όλα για τον Πρωθυπουργό ήταν ότι σε πολλές περιπτώσεις πήρε απάντηση μέσα από τον ίδιο του τον χώρο.
Γιατί με εξαίρεση την Πελοπόννησο σε όλες τις άλλες περιπτώσεις κέρδισαν οι αντάρτες υποψήφιοι, κόντρα στις επίσημες επιλογές του κόμματος.
Και αυτό πρέπει να «πόνεσε» περισσότερο.
Η ιστορία μας διδάσκει ότι όταν ένα κόμμα που βρίσκεται στην εξουσία χάνει τις μάχες από «αντάρτες» τότε αρχίζει η κάθοδός του ως προς την αποδοχή του στην κοινωνία.
Για τον λόγο αυτό νομίζω ότι οι ήττες της περασμένης Κυριακής αποτελούν την αρχή.
Σηματοδοτούν την αντίστροφη μέτρηση.
Είχαν ξεφύγει
Γιατί πραγματικά από την κορυφή μέχρι τον πάτο τα στελέχη της Ν.Δ. είχαν χάσει το μέτρο μετά τον θρίαμβο των εθνικών εκλογών.
Κι έχοντας μαζί τους το σύνολο σχεδόν των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης δικαιολογούσαν τα πάντα σε κάθε κυβερνητική αστοχία.
Για όλα κάποιος άλλος έφταιγε εκτός από τους ίδιους.
Η κλιματική αλλαγή για τις φωτιές και τις πλημμύρες, η (άνευρη) αντιπολίτευση για την στασιμότητα του κυβερνητικού έργου.
Ποτέ οι ίδιοι.
Υπάρχει ένα όριο
Όμως για κάθε τι υπάρχει ένα όριο.
Το οποίο δεν έβλεπαν μέσα στην αλλοφροσύνη τους και το ξεπερνούσαν.
Αισθανόταν άτρωτοι.
Από τον μικρότερο μέχρι τον μεγαλύτερο.
Με αποτέλεσμα η συμπεριφορά τους να γίνετε προκλητική.
Και η παντοδυναμία που έδειχναν επικίνδυνη.
Κάτι που έκανε τον κόσμο, ακόμη και τον δικό τους, να αντιδράσει.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό στην Θεσπρωτία.
Όπου ο τοπικός βουλευτής περιτυλιγμένος από δάφνες γιατί ο δήμος Σουλίου έγινε γαλάζιος, ξύπνησε με εφιάλτες βλέποντας τον δήμο Ηγουμενίτσας να αλλάζει χρώμα.
Αδύναμος να επαναλάβει όλα όσα έκανε την πρώτη Κυριακή.
Ο φίλος του δήμαρχος Γιάννης Λώλος έχασε πανηγυρικά.
Η ήττα ήρθε πριν ακόμη καταλαγιάσουν οι πανηγυρισμοί από μια μικρής έκτασης νίκη στον Δήμο Σουλίου.
Ο αντίπαλος στην Ηγουμενίτσα υποτιμήθηκε και η συσπείρωση πήγε περίπατο.
Έτσι χάθηκε η πρωτεύουσα του νομού.
Αυτό το ύφος
Γιατί όταν έχει κανείς υφάκι του τύπου «εγώ είμαι εδώ και δεν με κερδίζει κανείς», μερικές φορές είναι κακός σύμβουλος.
Το είδαμε στην Ηγουμενίτσα το είδαμε και στην Αθήνα.
Όπου ο αδιαφιλονίκητος ανιψιός καταφέρνει να χάσει από τον δεύτερο που βρισκόταν πίσω του μερικές χιλιάδες ψήφους.
Το 14% κέρδισε το 41% κάνοντας περίπατο.
Ο αλαζόνας στην περίπτωση αυτή, Κώστας Μπακογιάννης, κάλεσε σε τηλεοπτικό διάλογο τον δεύτερο ταπεινό αντίπαλό του Χάρη Δούκα, θεωρώντας ότι θα τον συντρίψει.
Και στο τέλος της ημέρας έψαχνε να δει από πού του ήρθε.
Μάθημα και στο ΚΚΕ
Αλλά η δεύτερη Κυριακή δεν είχε μόνον έναν αποδέκτη μηνυμάτων.
Είχε και δεύτερο.
Το Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ.
Ο οποίος κάλεσε τους ψηφοφόρους να κρατήσουν «ουδέτερη στάση».
Άκυρο ή λευκό ήταν η γραμμή.
Την οποία όμως δεκάδες πολίτες αγνόησαν και συμπαρατάχθηκαν σε ένα αντι- Μητσοτακικό, αντι- κυβερνητικό μέτωπο.
Έβλεπα τα στελέχη του ΚΚΕ να αναπτύσσουν το ΙΔΙΟ επιχείρημα προκειμένου να υπερασπιστούν την γραμμή του κόμματος, και φαινόταν τόσο αστεία.
Πολύ δε περισσότερο όταν η κουβέντα πήγαινε στην εκλογή του υποψηφίου με το ΚΚΕ στην Πάτρα.
Τον οποίο στήριξαν όλοι όσοι βρισκόταν σε αυτό το «αντί» μέτωπο και τον εξέλεξαν.
Φαίνεται ότι και ο Κουτσούμπας πρέπει να προσγειωθεί.
Γιατί όπως η διαφορά της Ν.Δ. από το δεύτερο ΣΥΡΙΖΑ ήταν συγκυριακή έτσι και η αύξηση του ποσοστού που πήρε το ΚΚΕ μοιάζει να είναι συγκυριακή ή θα την καταστήσουν συγκυριακή με το μυαλό που κουβαλάνε.
